تبیین نقش هیئتهای مذهبی در خانواده درمانی بومی تحلیل کیفی سازوکارهای تقویت انسجام خانوادگی

هدف: بررسی داده های مصاحبه با ۲۰ خانواده فعال در هیئت ها و مشاهده میدانی. مراسم یافته ها هیئت ها با تقویت الگوهای ارتباطی و مسئولیت پذیری، جمعی بستری برای بهبود تعاملات خانوادگی فراهم می کنند. مفاهیمی مانند «صله رحم» و «صبر» قابلیت تبدیل به ابزارهای خانواده درمانی را دارند. ادغام هیئت ها در فرآیند درمان نیازمند بازتعریف ساختاری، آموزش نیروهای دو حوزه ای و ابزارهای سنجش بومی است. نتیجه گیری: هیئت های مذهبی می توانند با ترکیب ارزش های دینی و روانشناسی مدرن به نهادهای پیشرو در حمایت از خانواده تبدیل شوند.

کلیدواژه ها:

خانواده درمانی ، بومی ، هیئت های مذهبی ، انسجام خانوادگی ، روانشناسی اسلامی ، تحلیل مضمون