واکاوی اصل تفرید ولایی مجازات ها در حقوق کیفری ایران

اصل تفرید ولایی مجازات ها به عنوان یکی از اصول اساسی حاکم بر مجازات ها می باشد، که به معنی اعمال و اجرای مجازات متناسب با روحیات و ویژگی های جسمی، روانی و اجتماعی فرد مجرم می باشد که به اعتبار ماهیت جرم ارتکابی و یا خصوصیات مجنی علیه از طرف قانون گذار در نظرگرفته می شود که گاهی برطبق شرایط موجود منجر به تخفیف یا تعلیق و... مجازات های فردی نیز خواهد شد.در نظام حقوق کیفری ایران از این باب می توان فردی کردن مجازات ها را در نظرگرفت که شناخت و فردی کردن ولایی مجازات ها صرفا توسط ولی فقیه صورت می گیرد اما با توجه به شرایط و گستردگی جامعه ی مسلمانان طبیعتا ولی فقیه نمی تواند این عمل را شخصا انجام دهد و اختیارآن را به دیگر قضات می دهد و همانگونه که قضاوت در نظام حقوقی اسلام نوعی ولایت محسوب می شود؛این برداشت از معنای حقیقی تفرید ولایی مجازات ها خالی از لطف نمی باشد که نقشی اساسی در فردی کردن کیفرها را بر عهده قاضی جزایی نهاده تا در صورت نیاز مجرم را از کیفیات مخففه بهره مند نماید.مادر این پژوهش به صورت بنیادی به اصول و قوانین این حوزه در حقوق ایران می پردازیم؛از اهداف اصلی این تحقیق نیز می توان به بررسی اصل و جایگاه تفرید ولایی مجازات ها در حقوق کیفری ایران اشاره کرد و یکی از نتایج این تحقیق این است که این شکل از فردی کردن یا تفرید که می تواند به عنوان تفرید ولایی مجازات ها مورد شناسایی قرار گیرد در قوانین موضوع به رسمیت شناخته نشده است اما مصادیق فراوانی از آن به صورت پراکنده در قانون مجازات اسلامی بیان شده است.

کلیدواژه ها:

فردی کردن مجازات ها ، ولی فقیه ، نظام حقوق کیفری ، تفرید ولایی مجازات ها