بررسی اصول و کارآیی هوش مصنوعی در کشف جرم

یکی از حوزه های کاربرد هوش مصنوعی در تحقیقات جنایی است که به کشف جرم، شناسایی متهم، اثبات بزهکاری و شناسایی بزه دیده می پردازد. این امر به بهبود و تسریع عملکرد پلیس کمک می کند، دقت در تحقیقات جنایی را افزایش می دهد و نقش موثری در پیشگیری از بزهکاری و رفتارهای پرخطر جامعه خواهد داشت. یافته های پژوهش نشان می دهد که رعایت اصل محدودیت هدف مستلزم این است که هدف یا دلیل پردازش داده های شخصی در زمان جمع آوری داده ها و به طور واضح و مشخص به اشخاصی که داده های آن ها جمع آوری می شود اعلام گردد. از این رو، داده های شخصی برای اهداف دیگر و به ویژه اهداف ناسازگار با هدف اولیه که می تواند خطرات پیش بینی نشده را متوجه شخص موضوع داده سازد، قابل استفاده مجدد نیستند. در واقع، اگر بناست که افراد بر اطلاعات خود کنترل داشته باشند، هر گونه استفاده از داده های شخصی باید با انتظارات معقول افراد سازگار باشد مگر اینکه آن استفاده مجدد به حکم صریح قانون صورت گیرد. هوش مصنوعی، به طور فزاینده ای در کشف جرم جهت تحلیل و تصمیم گیری و پردازش اهمیت یافته که باعث دسترسی سریع و کارآمد به اطلاعات موجود از جمله سوابق اثر انگشت، آزمایش های دی ان ای، شناسایی چهره مظنونین، ذخیره اطلاعات و انتقال آن ها و تحلیل داده ها در الگوریتم ها شده است که کمک قابل توجهی در عملکرد پلیس علمی و پزشکی قانونی در تحقیقات جنایی دارد. پژوهش حاضر به روش توصیفی-تحلیلی کار شده است و هدف از ارائه آن بررسی اصول کارآیی هوش مصنوعی در کشف جرم با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی می باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، اصول بکارگیری ، کارآیی ، کشف جرم