استفاده از برنامه های شبیه سازی و نرم افزارهای تعاملی برای آموزش مفاهیم علمی

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر بهره گیری از برنامه های شبیه سازی و نرم افزارهای تعاملی در آموزش مفاهیم علمی و ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان و دانشجویان است. روش پژوهش به صورت تحلیل مروری و مطالعه موردی ترکیبی طراحی شد. در این پژوهش، نمونه های متنوعی از نرم افزارهای شبیه سازی علمی و تعاملی، از جمله PhET و Labster، در حوزه های فیزیک، شیمی و زیست شناسی مورد تحلیل قرار گرفت و داده ها از طریق مرور مطالعات پیشین، پرسشنامه ها و مشاهدات کلاس های آزمایشی جمع آوری شد. یافته ها نشان داد که استفاده از این فناوری ها موجب بهبود درک مفاهیم انتزاعی، تقویت مهارت های حل مسئله و تفکر انتقادی، افزایش تعامل و انگیزه یادگیری، و تسهیل یادگیری شخصی سازی شده می شود. همچنین چالش هایی نظیر نیاز به تجهیزات فناوری مناسب و آموزش تخصصی معلمان برای استفاده موثر از نرم افزارها شناسایی گردید. نتایج این پژوهش تاکید می کند که ادغام برنامه های شبیه سازی و نرم افزارهای تعاملی با روش های آموزشی سنتی می تواند اثربخشی آموزش علوم را به طور قابل توجهی افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

شبیه سازی علمی ، نرم افزار تعاملی ، یادگیری فعال ، مهارت حل مسئله ، انگیزه یادگیری