کاربرد هوش مصنوعی در ارتقای کارایی ساختمانها از مدل سازی تا پیاده سازی و سنجش عملکرد

این مقاله چارچوبی عملی برای مدل سازی و به کارگیری هوش مصنوعی در بهینه سازی عملکرد ساختمان ها ارائه می کند. در رویکرد پیشنهادی، ابتدا مسئله های رایج بهره برداری نظیر مدیریت انرژی، کنترل تهویه و گرمایش/سرمایش، عیب یابی تجهیزات، و نگهداشت پیش گویانه تعریف می شوند. سپس با طراحی یک زنجیره داده (گردآوری، پاک سازی، مهندسی ویژگی و صفحه گذاری)، مدل های داده محور شامل یادگیری نظارت شده/بدون نظارت، روش های تقویتی برای کنترل پویا، و الگوریتم های تکاملی برای تنظیم بهینه پارامترها آماده می گردند. در ادامه، نحوه یکپارچه سازی این مدل ها با سامانه های مدیریت ساختمان (BMS)، مدل اطلاعات ساختمان (BIM) و زیرساخت گراف های دانش توضیح داده می شود تا تصمیم گیری ها از سطح گزارش گیری به سوی کنش های خودکار و ایمن حرکت کند. نتایج نمونه پیاده سازی نشان می دهد که با انتخاب دقیق شاخص های کارایی و طراحی یک فرایند ارزیابی شفاف، می توان به صرفه جویی انرژی، بهبود آسایش حرارتی، کاهش توقف های ناخواسته تجهیزات و ارتقای تاب آوری عملیاتی دست یافت. در پایان، محدودیت ها، ملاحظات اخلاقی و مسیرهای آینده برای توسعه دوقلوهای دیجیتال و نظارت ساختاری مستمر تبیین می گردد.

کلیدواژه ها:

بهینه سازی عملکرد ساختمان ، مدیریت انرژی ، هوش مصنوعی ، یادگیری ماشین ، کنترل تقویتی ، دوقلوی دیجیتال