تحلیل اثرات پیاده سازی هوش مصنوعی بر بهداشت روانی و عملکرد یادگیری در مدارس

در سال های اخیر، ادغام فناوری هوش مصنوعی در مدارس به یکی از جدی ترین روندهای تحول آموزشی بدل شده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل جامع اثرات پیاده سازی هوش مصنوعی بر بهداشت روانی و عملکرد یادگیری دانش آموزان، به شیوه آمیخته (کیفی-کمی) انجام گرفت. در بخش کیفی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با دانش آموزان، معلمان و مدیران مدارس سه شهر بزرگ کشور تحلیل مضمون شد و چهار مضمون کلیدی شامل تجربه مثبت یادگیری، چالش های روانی و هیجانی، نگرانی های اخلاقی و عدالت آموزشی، و نیاز به حمایت روانی و توانمندسازی استخراج گردید. یافته ها نشان داد که هوش مصنوعی با ارتقای یادگیری شخصی سازی شده و ارائه بازخورد فوری می تواند عملکرد تحصیلی و انگیزش را بهبود دهد. با این حال، افزایش اضطراب، استرس رقابتی، احساس انزوا و نگرانی های اخلاقی از جمله پیامدهای منفی شناسایی شد. در بخش کمی، داده های گردآوری شده از ۴۰۰ دانش آموز و ۱۰۰ معلم مورد تحلیل قرار گرفت و نتایج مدل یابی معادلات ساختاری نشان داد که اثر مثبت هوش مصنوعی بر عملکرد یادگیری عمدتا از طریق یادگیری شخصی سازی شده و حمایت مدرسه تقویت می شود، اما سلامت روانی دانش آموزان به شدت تحت تاثیر عدالت فناورانه، حمایت روانی-اجتماعی و سطح سواد دیجیتال قرار دارد. مدل مفهومی پژوهش بر لزوم توجه همزمان به ابعاد فناورانه، روانی و اخلاقی در پیاده سازی هوش مصنوعی در مدارس تاکید دارد و توصیه می کند سیاست گذاران آموزشی، معلمان و والدین، ضمن بهره گیری از فرصت های AI، چالش های روان شناختی و اجتماعی آن را به طور فعال مدیریت کنند تا زمینه ارتقاء سلامت روان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدارس هوشمند ، سلامت روانی ، یادگیری شخصی سازی شده ، عدالت آموزشی ، مدل مفهومی