تحلیل رفتار دینی و قرآنی کودکان، اصول و شیوه های تدریس آن

کمتر جامعه ای را می توان یافت که با دین و تربیت دینی سروکار نداشته باشد. نگاهی گذرا به تاریخ بشر نشان می دهد که همه جوامع، به نوعی دین دار بوده اند؛ خواه جوامع ابتدایی و ساده، یا جوامع نسبتا پیشرفته و پیچیده؛ خواه جوامع کوچک و محدود، یا جوامع بزرگ و وسیع. البته در جوامع مختلف، این ادیان یکسان نبوده و با یکدیگر تفاوت هایی داشته اند؛ برخی خداپرست و موحد، برخی دیگر بت پرست و مشرک بوده اند. جوامع بشری نه تنها دین دار بودند، بلکه دین را امری ضروری نیز می دانستند. مراجعه به متون دینی مختلف نشان می دهد که انسان، بدون پایبندی به دین نمی تواند به هدف نهایی حیات خود دست یابد. مامسلمانان با استناد به آیات قرآن معتقدیم تنها راه رستگاری، ایمان به خدا و عمل به دستورهای اوست؛ و مسئولیت تربیت دینی فرزندان بر عهده والدین است. در رابطه با چگونگی آموزش مفاهیم دینی به کودکان اختلاف نظرهایی وجود دارد. گروهی معتقدند پیش از بلوغ نباید به کودک آموزش دینی داد و گروهی عکس این نظر را معتقدند. ازنظر اسلام، به ویژه براساس سیره و رهنمودهای معصومان علیهم السلام، آموزش مفاهیم دینی از هنگام تولد شروع می شود و آموزش در دوره کودکی پایه و اساس در دوره های دیگر است. در رابطه با چگونگی آموزش مفاهیم دینی به کودکان اختلاف نظرهایی وجود دارد. گروهی معتقدند پیش از بلوغ نباید به کودک آموزش دینی داد و گروهی عکس این نظر را معتقدند. ازنظر اسلام، به ویژه براساس سیره و رهنمودهای معصومان (ع)، آموزش مفاهیم دینی از هنگام تولد شروع می شود و آموزش در دوره کودکی پایه و اساس در دوره های دیگر است. این پژوهش تنها گام مقدماتی در ارائه اصول و روش های آموزش مفاهیم اعتقادی اسلام به کودکان دبستانی بود که موردبررسی قرار گرفت. تا کمکی برای مربیان و والدین در این مسیر باشد.

کلیدواژه ها:

رفتار دینی ، قرآنی ، اصول ، شیوه ، تدریس ، نیاز کودک