ارزیابی روشهای مختلف ضدعفونی و نوع محیط کشت بر کشت درون شیشه ای بذر گیاه سرخارگل

گیاه سرخارگل با نام علمی Echinacea purpurea L از جنس Echinacea متعلق به خانواده Asteraceae می باشد. در طول تاریخ انسان ها از استراتژی های مختلفی برای درمان طیف متنوعی از بیماری ها و اختلالات، سلامتی از جمله استفاده از گیاهان دارویی استفاده کرده اند. جنس Echinacea به عنوان یک داروی گیاهی که عمیقا در طب سنتی ریشه دارد، توجه محققان، علاقه مندان به سلامت و افرادی را که به دنبال راه حل طبیعی سلامتی هستند، به خود جلب کرده است. این جنس معروف به گل مخروطی شامل ده گونه است که در اصل همگی بومی آمریکای شمالی هستند. برای پاسخگویی به تقاضای فزاینده برای مواد خام کشت Echinacea فراتر از زیستگاه های بومی خود در آمریکای شمالی گسترش یافته است و اکنون تقریبا تمام قاره ها را در بر می گیرد. محصولات گیاهی این جنس پرفروش ترین در آمریکای شمالی و اروپا هستند و سالانه بیش از ۳۰۰ میلیون دلار تنها در ایالات متحده تولید می کنند. لذا هدف از این تحقیق ارزیابی روشهای مختلف ضدعفونی و نوع محیط کشت بر کشت درون شیشه ای بذر گیاه سرخارگل می باشد. بدین منظور ابتدا بذور هدف تهیه و با استفاده از روشهای مختلف ضدعفونی آزمون شد. آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با ۴ تکرار انجام شد. پس از تعیین بهترین روش برای ضدعفونی، تاثیر نوع محیط MS و ۲ کشت بر درصد جوانه زنی بذور این گیاه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج مقایسه MS میانگین نشان داد که بیشترین و کمترین درصد آلودگی به ترتیب با استفاده از روش سوم (۷۵) بدون قارچکش و اول (۰) بدون قارچکش ضدعفونی حاصل شد. کاربرد قارچ کش بنومیل موجب حذف کامل آلودگی های قارچی شد. نتایج آزمون محیط کشت نشان داد که اختلاف معنی داری از لحاظ تاثیر نوع محیط کشت بر درصد جوانه زنی وجود ندارد.

کلیدواژه ها:

تکنولوژی کشت ، بافت سرخار گل ، گیاه دارویی ، آلودگی بذر