بررسی تحمل به خشکی ژنوتیپهای امیدبخش گندم نان در مرحله ی جوانه زنی

در این تحقیق تاثیر سطوح خشکی (صفر، ۰/۵-۱، ۱/۵ مگاپاسکال) که با استفاده از محلول پلی اتیلن گلایکول ۱، تامین شده بود در چهار لاین پیشرفته گندم ۴-۶-۳، ۶-۹۶-M-۹۶-۱۷)، M-۹۶-۱۴، M در قالب آزمایش فاکتوریل با طرح پایه کاملا تصادفی و در چهار تکرار مطالعه شد. صفات مورد بررسی عبارت بودند: درصد جوانه زنی، میانگین مدت زمان جوانه زنی، نرخ جوانه زنی، ضریب سرعت جوانه زنی واریانس جوانه زنی. بین سطوح مختلف تنش برای کلیه صفات به جز ضریب جوانه زنی تفاوت معنی دار وجود داشت. بیشترین درصد جوانه زنی مربوط به ژنوتیپ ۴-۹۶-M در تیمار شاهد به میزان ۱۰۰ برآورد شد. کمترین درصد جوانه زنی مربوط به ژنوتیپ -۴-۹۶-M با سطح تنش خشکی -۱/۵ مگاپاسکال به میزان ۳/۵٪ برآورد شد. بیشترین نرخ جوانه زنی در ژنوتیپ -۱۷-۹۶-M در سطح خشکی -۱/۵ مگاپاسکال (۲/۱۲) وجود داشت. بیشترین ضریب سرعت جوانه زنی در ژنوتیپ ۱۷-۹۶-M در سطح خشکی -۱/۵ مگاپاسکال (۱۲/۵۶) مشاهده شد. بیشترین طول ریشه چه در ژنوتیپ ۶-۹۶-M در تیمار شاهد مشاهده شد. با توجه به نتایج به دست آمده می توان نتیجه گرفت که ژنوتیپ ۱۷-۹۶-M نسبت به سایر ژنوتیپ ها نسبت به تنش خشکی دارای تحمل بیشتری نسبت به تنش خشکی است.

کلیدواژه ها:

اثر متقابل خشکی با ژنوتیپ پلی اتیلن گلایکول ، نرخ جوانه زنی