بررسی رابطه پرسش گری شفاهی معلم با انگیزش تحصیلی دانش آموزان

پرسش گری به عنوان یکی از بنیادی ترین ابزارهای آموزشی، نقش کلیدی در تعامل میان معلم و دانش آموز دارد. پرسش های شفاهی معلم نه تنها در ارزیابی سطح یادگیری دانش آموزان موثر است، بلکه می تواند به عنوان عاملی انگیزشی برای تقویت کنجکاوی، تفکر انتقادی و درگیر شدن فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری عمل کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه پرسش گری شفاهی معلمان با انگیزش تحصیلی دانش آموزان انجام شد. بدین منظور از روش توصیفی همبستگی استفاده گردید. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره دوم متوسطه در مدارس دولتی بود و نمونه ای به صورت تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد انگیزش تحصیلی والرند (۱۹۹۲) و پرسشنامه محقق ساخته درباره پرسش گری معلم بود. یافته ها نشان داد که میان میزان استفاده معلم از پرسش های شفاهی و سطح انگیزش تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج همچنین بیانگر آن بود که پرسش های متنوع، عمیق و مرتبط با محتوای درسی بیشترین تاثیر را بر افزایش انگیزش درونی و بیرونی دانش آموزان دارند. در پایان بر اهمیت به کارگیری راهبردهای پرسش گری موثر توسط معلمان به منظور ارتقای کیفیت یادگیری و افزایش انگیزش تحصیلی دانش آموزان تاکید شد.

کلیدواژه ها:

پرسش گری شفاهی ، انگیزش تحصیلی ، معلم ، دانش آموز ، یادگیری