بررسی تاثیر تداوم ارتباط معلم با دانش آموز و کیفیت برنامه درسی بر رضایت تحصیلی

این مطالعه با هدف بررسی تاثیر هم زمان تداوم ارتباط معلم و دانش آموز و کیفیت برنامه درسی بر رضایت تحصیلی دانش آموزان انجام شد. در این پژوهش، مرور نظام مند منابع فارسی منتشرشده از سال ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۲ صورت گرفت. کلیدواژه های «ارتباط معلم-دانش آموز»، «کیفیت برنامه درسی» و «رضایت تحصیلی» برای جستجو به کار رفتند و پس از غربال اولیه، مقالات منتخب بر اساس چارچوب کدگذاری سه سطحی تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که تداوم ارتباط معلم و دانش آموز موجب ارتقای انگیزش، کاهش اضطراب و ایجاد حس تعلق به محیط یادگیری می شود و کیفیت برنامه درسی از طریق تناسب محتوا با نیازها، انسجام و انعطاف پذیری، بر رضایت تحصیلی اثر مثبت دارد. ترکیب این دو عامل به صورت هم زمان، تاثیرات هم افزایی ایجاد کرده که فراتر از اثرات مستقل هر یک است. همچنین، موانعی مانند کمبود زمان، فشار پوشش محتوای درسی، ضعف مهارت های ارتباطی و محدودیت های فناورانه، بر اجرای موفقیت آمیز این دو مولفه تاثیر منفی گذاشتند. نتیجه گیری کلی پژوهش این است که هیچ یک از این دو عامل به تنهایی تضمین کننده رضایت تحصیلی مطلوب نیستند و سیاست گذاری آموزشی باید تلفیق موثر مهارت های ارتباطی معلم و کیفیت برنامه درسی را هدف قرار دهد. پیشنهاد می شود مدیران و معلمان از راهکارهایی همچون آموزش حرفه ای ترکیبی، بازنگری انعطاف پذیر برنامه درسی، استفاده ساختاریافته از فناوری و کاهش فشارهای محتوایی استفاده کنند تا زمینه بهبود پایدار رضایت تحصیلی فراهم شود.

کلیدواژه ها:

تداوم ارتباط معلم-دانش آموز ، کیفیت برنامه درسی ، رضایت تحصیلی ، آموزش تعاملی