پژوهشی مقایسه آموزش کامپیوتر به روش حضوری، مجازی و ترکیبی در مدارس

آموزش کامپیوتر در مدارس، رکن اساسی تربیت نیروی انسانی توانمند برای عصر دیجیتال است. تحولات فناوری، تغییرات اجتماعی و تجربیات دوران کرونا، نشان داده که روش های آموزش حضوری، مجازی و ترکیبی هر کدام مزایا و محدودیت های خود را دارند. این مقاله با هدف مقایسه این سه روش، ضمن معرفی ویژگی ها و نقاط قوت و ضعف هر یک، نمونه های موفق داخلی و بین المللی را بررسی می کند و در نهایت یک مدل ترکیبی اصلاح شده برای آموزش کامپیوتر در مدارس ایران ارائه می دهد. نتایج پژوهش نشان می دهد که استفاده از مدل ترکیبی، به ویژه با تقسیم بندی بخش های عملی به صورت حضوری و بخش های نظری به صورت آنلاین، می تواند کیفیت یادگیری، انگیزه دانش آموزان و عدالت آموزشی را افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش کامپیوتر ، آموزش حضوری ، آموزش مجازی ، آموزش ترکیبی ، مدارس ، یادگیری دیجیتال