نقش روش یادگیری مبتنی بر کشف معلم در انگیزش پژوهشی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی نقش روش یادگیری مبتنی بر کشف معلم در ارتقاء انگیزش پژوهشی دانش آموزان انجام شد. تمرکز اصلی بر این بوده است که چگونه بهره گیری از فعالیت های مسئله محور، جست وجوگرانه و تعاملی می تواند میل به پژوهش و یادگیری عمیق را در دانش آموزان تقویت کند. روش تحقیق از نوع مروری و مبتنی بر مرور نظام مند و تحلیل محتوای مطالعات پیشین بود. برای این منظور، مقالات و منابع علمی داخلی منتشرشده طی سال های ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۴ که به موضوع یادگیری اکتشافی و انگیزش پژوهشی پرداخته بودند، به طور هدفمند جست وجو و انتخاب شد. سپس، محتوای آن ها با استفاده از رویکرد مقایسه ای و استنتاجی تحلیل گردید. یافته ها نشان داد که روش یادگیری مبتنی بر کشف، با ایجاد فرصت برای تجربه فرایندهای اکتشافی، تقویت خودتنظیمی، ارتقاء همکاری گروهی و افزایش احساس مالکیت بر یادگیری، سطح انگیزش درونی پژوهشی را بهبود می بخشد. همچنین مشخص شد که میزان اثربخشی این روش به عواملی چون مهارت معلم در هدایت جریان کشف، حمایت مدیریتی و بسترهای مدرسه بستگی دارد. مقایسه نتایج با مطالعات هم راستا نشان داد که همگرایی نظری و تجربی قابل توجهی در تایید نقش فعال یادگیرنده و نقش تسهیل گر معلم وجود دارد. نتیجه گیری کلی این است که روش یادگیری مبتنی بر کشف، در صورت انطباق با شرایط مدرسه و پشتیبانی اجرایی، رویکردی اثرگذار در توسعه انگیزش و مهارت های پژوهشی دانش آموزان محسوب می شود و می تواند در ارتقاء کیفیت آموزش نقشی بنیادی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر کشف ، انگیزش پژوهشی ، مرور نظام مند ، خودتنظیمی ، تعاملات گروهی