مقایسه عملکرد ازن و کربن فعال در حذف ترکیبات فنل و دی کلروفنل از آب

یکی از ترکیبات معمول در فاضلاب صنایع مختلف چون صنایع تولید آفت کشها تصفیه نفت و پتروشیمی، صنایع رنگ و نقاشی و غیره فنل می باشد. در این پژوهش به بررسی و مقایسه عملکرد فرایند جذب سطحی با کربن فعال گرانولی (GAC) و اکسیداسیون شیمیایی با ازن در حذف فنل از آب پرداخته شده است. بررسی اثر متغیرهای زمان تماس، غلظت جاذب درصد وزنی ازن و pH با استفاده از روش های آزمایشگاهی در راندمان حذف آلاینده مورد مطالعه از اهداف این تحقیق بوده است. به منظور تعیین عملکرد فرایند، جذب ابتدا در ۵ محدوده غلظت ۰/۱۵، ۲۰، ۵۰ و ۱۰۰ میلی گرم بر لیتر مدت زمان تماس با GAC را متغیر در نظر گرفته، زمان تعادل تعیین گردید. سپس برای سه غلظت ۵، ۲۰ و ۱۰۰ میلی گرم بر لیتر فنل در مدت زمان تعادل مشخص شده غلظت های مختلفی از کربن فعال را در تماس با محلول های مذکور قرار داده. بنابراین ایزوترم جذب بدست آمد. در مرحله بعد در سه غلظت ذکر شده، pH اولیه محلول را در ۶ سطح pH تغییر داده، سپس در مدت زمان تعادل و با مقدار جاذب مشخصی عمل جذب سطحی انجام شد. نتایج آن با نتایج حاصل از عملکرد فرایند از ناسیون در حذف فنل مقایسه گردید. بیشترین راندمان حاصله از انجام آزمایشات حذف فنل در فرایند جذب با کربن فعال ۹۷ و برای فرایند اکسیداسیون با ازن ۹۴ می باشد ولی با افزایش غلظت فنل به mg/l ۱۰۰ راندمان اکسیداسیون با ازن در حذف فنل به ۸۵ کاهش خواهد یافت.

کلیدواژه ها:

جذب سطحی ، اکسیداسیون شیمیایی ، فنل ، آلودگی