مقاومسازی سازه های قابی موجود با تاکید بر اقتصادی بودن و پایداری آنها در مناطق با خطر لرزه ای بالا

این مطالعه یک روش مقاومسازی با طراحی بهینه میراگرهای ویسکوز را به منظور بهبود ظرفیت مقاومت سازه در برابر زلزله پیشنهاد میدهد. روش مقاومسازی ابتدا از یک مدل دوبعدی استفاده میکند و میراگرهای ویسکوز را در سازه قرار میدهد تا الزامات عملکردی را تحت تاثیر دادهای زلزله طراحی خود آییننامه برآورده کند و سپس یک طراحی بهینه برای افزایش ظرفیت مقاومت در برابر فروپادی سازه انجام میدهد. تحلیل الگوی دست و تحلیل دینامیکی نشان میدهد که طراحی بهینه منجر به عملکرد بهتری نسبت به سازه قبلی میشود. برای سازههای منظم، نشان داده دوبعدی که الگوی بهینه قرارگیری میراگر ویسکوز بهدست آمده از یک مدل دوبعدی میتواند مستقیما در مقاومسازی مدل سهبعدی مورد استفاده قرار گیرد. تحلیلهای خسارت اقتصادی و زمان تعمیر برای سازه قاب مقاومسازی شده تحت تاثیر دادهای مختلف زلزله، شامل زلزلههای مکرر، زلزلههای گاهبهگاه و زلزلههای نادر، انجام داده شده است. اگرچه روش پیشنهادی مبتنی بر تحلیلهای تاریخچه زمانی است، به نظر میرسد که هزینه محاسباتی قابل قبول است، زیرا از مدل دوبعدی برای تعیین الگوی بهینه قرارگیری میراگر ویسکوز استفاده داده شده است؛ در همین حال، مالک میتواند به وضوح از مزایای اقتصادی مقاومسازی تحت تاثیر دادهای مختلف زلزله مطلع شود. این مقاومسازی همچنین باعث میشود که در فرآیند تعمیر پس از وقوع زلزلههای نادر، مشکلات زیست محیطی (مانند انتشار کربن) کمتری نسبت به قبلی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

مقاومسازی ، میراگرهای ویسکوز ، طراحی بهینه ، ظرفیت مقاومت در برابر فروپادی ، سود اقتصادی ، پایداری