بررسی عوامل کلیدی موفقیت و موانع پایداری در مدیریت پروژه های عمرانی و زیربنایی در ایران

این مقاله مروری به بررسی عوامل کلیدی موفقیت و موانع پایداری در مدیریت پروژههای ساختوساز و زیرساختی در ایران میپردازد. با توجه به نقش حیاتی صنعت ساختوساز در توسعه اقتصادی و اجتماعی ایران و تاثیرات زیست محیطی آن، شناسایی و تحلیل این عوامل برای دستیابی به مدیریت پایدار ضروری است. نتایج حاصل از مرور مقالات نشان میدهد که تعهد ذینفعان، برنامه ریزی استراتژیک موثر، مدیریت دانش، و کنترل دقیق فعالیتهای ساختوساز از جمله مهمترین عوامل موفقیت در ادغام پایداری در پروژههای ساختوساز هستند. با این حال، موانع متعددی پیش روی دستیابی به پایداری وجود دارد که شامل نبود مقررات و حمایتهای سیاسی کافی، کمبود دانش و آگاهی از اصول پایداری، سرمایهگذاری ناکافی در نوآوریهای فناورانه و چالشهای مرتبط با فساد و عدم پاسخگویی میشود. این موانع باعث میشوند که بخش خصوصی نیز در مشارکت در پروژههای زیرساختی با ریسکهای اقتصادی، فنی و سیاسی مواجه شود. نتایج همچنین بر اهمیت تعهد و هماهنگی میان ذینفعان و توسعه مهارتها و دانش فنی برای اجرای پروژههای پایدار تاکید میکند. علاوه بر این، فناوری و نوآوری به عنوان عاملی حیاتی برای بهبود کارایی و کاهش تاثیرات زیست محیطی شناسایی شده است. در پایان، این مقاله بر لزوم پژوهشهای بومی و طراحی چارچوبهای پایداری متناسب با شرایط ایران تاکید دارد و توصیه میکند که برای بهبود وضعیت پایداری در صنعت ساختوساز، همکاری میان دولت، دانشگاهها و بخش خصوصی افزایش یابد. این امر میتواند به رشد اقتصادی پایدار، حفاظت از محیط زیست و بهبود رفاه اجتماعی کمک کند.

کلیدواژه ها:

موفقیت پروژه ، موانع پایداری ، مدیریت پروژه