یادگیری ترکیبی به عنوان راهبردی برای ارتقای کیفیت در آموزش: مرور نظام مند تجارب جهانی

با گسترش فناوری های دیجیتال و تغییر در شیوه های یاددهی–یادگیری، یادگیری ترکیبی که ترکیبی از آموزش حضوری و آموزش مجازی است، به عنوان یک راهبرد نوین برای ارتقای کیفیت آموزش مورد توجه پژوهشگران و سیاست گذاران آموزشی قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نظام مند شواهد جهانی پیرامون اثربخشی یادگیری ترکیبی در بهبود کیفیت آموزشی انجام شده است. با استفاده از رویکرد مرور نظام مند و چارچوب PRISMA، مقالات علمی منتشرشده در پایگاه هایی همچون Scopus، ERIC، و Web of Science در فاصله سال های ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۴ مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان می دهد که در صورت طراحی و اجرای اصولی، یادگیری ترکیبی می تواند به بهبود تعامل یادگیرندگان، افزایش اثربخشی فرایند آموزشی، و ارتقای عدالت و دسترسی آموزشی منجر شود. با این حال، چالش هایی از جمله شکاف دیجیتال، ضعف زیرساخت ها و کمبود مهارت های فناورانه در بین معلمان و دانش آموزان ممکن است مانع تحقق کامل اهداف این رویکرد شوند. یافته های این مقاله می تواند راهنمایی برای تصمیم گیران آموزشی در بهره گیری موثر از یادگیری ترکیبی به عنوان یک راهبرد ارتقابخش باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، آموزش مجازی ، آموزش حضوری ، کیفیت آموزشی ، مرور نظام مند ، تجارب جهانی