برنامه ریزی شهری و اثرات آن بر کیفیت زندگی شهروندان

برنامه ریزی شهری یکی از ابزارهای کلیدی مدیریت توسعه پایدار شهرها محسوب می شود که نقش تعیین کننده ای در ارتقای کیفیت زندگی شهروندان دارد. این فرآیند با هدف ساماندهی فضاهای شهری، بهبود زیرساخت ها، توزیع عادلانه خدمات و تقویت مشارکت اجتماعی، زمینه را برای ایجاد محیطی سالم، ایمن، کارآمد و بانشاط فراهم می آورد. در این مقاله، ابعاد مختلف برنامه ریزی شهری شامل ابعاد فیزیکی، اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی بررسی شده و تاثیرات آن بر شاخص های کیفیت زندگی نظیر سلامت، رفاه، عدالت فضایی، حمل ونقل، فضای سبز و انسجام اجتماعی تحلیل می شود. همچنین چالش های پیش روی این حوزه در شهرهای در حال توسعه، و راهکارهای پیشنهادی برای رفع آن ها مطرح شده است. نتایج نشان می دهد که برنامه ریزی جامع، مشارکتی و مبتنی بر داده، می تواند به صورت موثری در بهبود سطح زندگی شهروندان و افزایش رضایتمندی عمومی نقش آفرین باشد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی شهری ، کیفیت زندگی ، توسعه پایدار شهری ، عدالت فضایی ، محیط زیست شهری ، خدمات شهری ، مشارکت اجتماعی ، حمل ونقل شهری