بررسی نگرش معلمان و دانش آموزان نسبت به به کارگیری هوش مصنوعی در کلاس

با پیشرفت های سریع فناوری و ورود هوش مصنوعی به حوزه آموزش، معلمان و دانش آموزان با تغییرات بنیادینی در فرآیند یاددهی-یادگیری مواجه شده اند. هوش مصنوعی می تواند نقش های متعددی از جمله شخصی سازی آموزش، پشتیبانی از یادگیری فعال و تحلیل داده های یادگیری را برعهده گیرد، اما پذیرش و نگرش کاربران نهایی این فناوری، عامل کلیدی موفقیت آن است. این پژوهش به بررسی نگرش معلمان و دانش آموزان نسبت به به کارگیری هوش مصنوعی در کلاس های درس می پردازد و عواملی مانند آگاهی فناوری، اعتماد به سیستم های هوشمند، تجربه پیشین و انگیزه یادگیری را مورد تحلیل قرار می دهد. یافته ها نشان می دهند که نگرش مثبت و حمایت سازمانی می تواند پذیرش هوش مصنوعی را تسهیل کرده و به ارتقای کیفیت یادگیری و اثربخشی تدریس منجر شود، در حالی که نگرش منفی و کمبود مهارت های فناوری، موانع جدی در مسیر استفاده موثر از هوش مصنوعی ایجاد می کند.واژگان کلیدی: هوش مصنوعی، نگرش معلمان، نگرش دانش آموزان، یادگیری فعال، پذیرش فناوری