یادگیری تلفیقی:سواد اطلاعات و فناوری در هم آمیخته شدن

در عصر انقلاب دیجیتال و گسترش فزاینده اطلاعات، نظام های آموزشی با تحولی اساسی روبه رو شده اند. در این میان، رویکرد یادگیری تلفیقی (Blended Learning) به عنوان یک الگوی نوین آموزشی که ترکیبی از آموزش حضوری و برخط است، به سرعت جایگاه خود را تثبیت کرده است. این مقاله با هدف تبیین نقش یادگیری تلفیقی در تقویت دو نوع سواد حیاتی، یعنی سواد اطلاعاتی و سواد فناوری اطلاعات، نگاشته شده است. پژوهش حاضر به بررسی مبانی نظری یادگیری تلفیقی، مولفه های کلیدی سوادهای نوین، و تبیین هم افزایی میان این مفاهیم می پردازد. با استناد به نتایج ۹ پژوهش معتبر داخلی، این مقاله نشان می دهد که پیاده سازی صحیح یادگیری تلفیقی نه تنها منجر به افزایش انعطاف پذیری و دسترسی پذیری آموزش می شود، بلکه با ایجاد موقعیت های یادگیری فعال و اکتشافی، مهارت های دانشجویان را در جست وجو، ارزیابی، سازماندهی و استفاده موثر از اطلاعات (سواد اطلاعاتی) و همچنین توانایی آن ها را در کاربری ابزارهای دیجیتال (سواد فناوری اطلاعات) به شکلی چشمگیر بهبود می بخشد. یافته ها همچنین بر اهمیت توجه به چالش های فرهنگی، زیرساختی و آموزشی در پیاده سازی این رویکرد در بستر جامعه ایران تاکید دارند. این مقاله نتیجه می گیرد که یادگیری تلفیقی بیش از یک روش آموزشی صرف، به مثابه یک استراتژی کلان برای پرورش شهروندان دیجیتال آگاه و توانمند عمل می کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری تلفیقی ، سواد اطلاعاتی ، سواد فناوری اطلاعات ، آموزش برخط ، آموزش حضوری ، ایران