رابطه هوش مصنوعی با ارتقاء نوآوری آموزش در مدارس

این پژوهش با هدف بررسی نقش و کارکردهای هوش مصنوعی در ارتقاء نوآوری آموزشی در مدارس، از رویکرد مطالعات مروری تحلیلی–توصیفی بهره برد. جامعه پژوهش شامل آثار علمی منتشرشده در ۵ سال اخیر (مقالات مجلات علمی، مجموعه مقالات کنفرانس ها، پایان نامه ها و گزارش های پژوهشی) بود که با روش نمونه گیری هدفمند و بر اساس ارتباط موضوعی و اعتبار علمی انتخاب گردید. یافته ها نشان داد که هوش مصنوعی با فراهم کردن امکان شخصی سازی مسیر یادگیری، شناسایی دقیق نقاط قوت و ضعف دانش آموزان، ارتقاء مهارت های خودتنظیمی و افزایش استقلال یادگیرندگان، کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری را بهبود می بخشد. همچنین، استفاده از ابزارهای تعاملی و بازی وارسازی مبتنی بر هوش مصنوعی موجب افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، بهبود تعامل دوسویه و جذابیت محیط یادگیری گردید. به کارگیری سیستم های تحلیل و پایش پیشرفت تحصیلی از طریق جمع آوری داده های دقیق و تولید گزارش های تحلیلی، تصمیم گیری آموزشی معلمان و مدیران را تسهیل و دقت آن را ارتقاء داد. علاوه بر این، هوش مصنوعی با پشتیبانی از روش های نوین تدریس، تولید محتوای چندرسانه ای هوشمند و شبیه سازی موقعیت های واقعی، بستر فرهنگ نوآوری آموزشی را تقویت نمود. در نتیجه، استفاده هوشمندانه و هدفمند از ظرفیت های هوش مصنوعی، می تواند به بهبود قابل توجه کیفیت آموزش و پرورش و توسعه رویکردهای نوآورانه در مدارس منجر شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، نوآوری آموزشی ، مدارس ، شخصی سازی یادگیری ، فناوری آموزشی