بررسی میزان تاثیر آموزش مبتنی بر روش مونته سوری بر پرورش خلاقیت و نوآوری دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی نقش پروژه های دانش آموزی در ارتقای مهارت های یادگیری و تفکر خلاق در مدارس ایران در سال های ۱۴۰۳–۱۴۰۴ است. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و روش پیمایشی انجام شد و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه کشور بود. داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان و مدیران مدارس جمع آوری گردید. نتایج نشان داد که پروژه های دانش آموزی تاثیر معناداری بر توسعه مهارت های یادگیری خودراهبر، تقویت توانایی حل مسئله، ارتقای خلاقیت، و شکل گیری مهارت های کار تیمی دارند. همچنین یافته ها نشان داد که مشارکت فعال دانش آموزان در پروژه های آموزشی موجب افزایش انگیزه تحصیلی و تقویت حس مسئولیت پذیری آنان می شود. تحلیل کیفی نیز بیانگر آن بود که استفاده از پروژه های خلاقانه، علاوه بر افزایش کیفیت یادگیری، بستر مناسبی برای پیوند میان آموزش نظری و کاربردهای عملی در زندگی واقعی فراهم می آورد. در بخش بحث و نتیجه گیری، پژوهش حاضر تاکید می کند که ادغام پروژه های دانش آموزی در برنامه درسی می تواند به عنوان راهبردی موثر در جهت تحول آموزش و پرورش ایران مورد استفاده قرار گیرد. این امر نیازمند حمایت سیاست گذاران، آموزش معلمان، و ایجاد بسترهای مناسب در مدارس است.

کلیدواژه ها:

پروژه های دانش آموزی ، مهارت های یادگیری ، خلاقیت ، آموزش