تلفیق رویکردهای روان شناسی رشد و نظریه های نوین یادگیری در ارتقاء عملکرد تحصیلی کودکان دوره دبستان

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش تلفیقی روان شناسی رشد و نظریه های نوین یادگیری در بهبود عملکرد تحصیلی کودکان دبستانی است. با توجه به اهمیت دوران کودکی به عنوان حساس ترین مرحله تحول شناختی، هیجانی و اجتماعی، رویکردهای رشد نظیر دیدگاه لورابرک، پیاژه و ویگوتسکی به همراه نظریه های یادگیری مانند رفتارگرایی، شناخت گرایی و سازنده گرایی می توانند مسیرهای نوینی برای ارتقاء یادگیری در مدارس فراهم آورند. این پژوهش به شیوه ی مروری – تحلیلی انجام شده و با استفاده از منابع معتبر علمی داخلی و بین المللی، تلفیق مولفه های تحول رشد با اصول یادگیری در محیط های آموزشی را بررسی می کند. نتایج نشان می دهد که هم راستاسازی آموزش با مراحل رشد شناختی و هیجانی کودک، نه تنها انگیزش درونی را افزایش می دهد بلکه توانمندی های تحصیلی را به طور معناداری بهبود می بخشد. این مقاله پیشنهاداتی کاربردی برای معلمان، مشاوران و برنامه ریزان آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

روان شناسی رشد ، نظریه های یادگیری ، عملکرد تحصیلی ، کودکان دبستانی ، آموزش تطبیقی