مصرف دانه کتان مورفولوژی بیضه در فرزندان نسل اول موش سوری نر را بهبود بخشید

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 49

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

AEFSJ04_667

تاریخ نمایه سازی: 8 شهریور 1404

چکیده مقاله:

هدف: ناباروری یک اتفاق رایج در جامعه امروزی است. سازمان بهداشت جهانی تخمین زده است که بین ۱۰ تا ۱۵ درصد از زوجین مشکلات باروری را تجربه کرده اند و ۴۰ درصد از این مشکلات ناشی از مشکلات مردانه است. مردم از زمان های قدیم از گیاهان دارویی برای اهداف پزشکی استفاده می کرده اند. کتان با نام علمی (Linum usitatissimum) دارای ترکیبات فیتواستروژنیک از جمله لیگنان ها و خواص آنتی اکسیدانی است. هدف از این مطالعه بررسی اثر مصرف دانه کتان بر مورفولوژی بیضه درفرزندان نسل اول موش سوری نر است. مواد و روش کار: در این مطالعه، ۲۴ موش نر بالغ سوری به طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند که شامل: کنترل (CTL) که هیچ تیماری دریافت نکردند و گروه های تیمار شده با دانه کتان ⸲ دوزmg/kg ۵۰۰ ⸲۱۰۰۰ دانه کتان را (LU۵۰۰,LU۱۰۰۰) در دوران بارداری و شیردهی دریافت کردند. در هنگام از شیر گرفتن، فرزندان نر تا زمان بلوغ با دوزهای مربوط به گروه مورد نظر تیمارشدند. سپس بیضه ها برای بررسی مورفومتریک جمع آوری شدند. نتایج: نتایج نشان داد که وزن بدن و وزن بیضه فرزندانی که در معرض دانه کتان قرار گرفتند در هر دو دوز افزایش یافت. همچنین افزایش قابل توجهی در قطر بزرگ و کوچک بیضه در گروه های LU۵۰۰ و LU۱۰۰۰ نسبت به گروه CTL مشاهده شد. شایان ذکر است که تفاوت معنی داری در هیچ یک از پارامترهای اندازه گیری شده بین دو گروه تیمار بذر کتان مشاهده نشد. نتیجه گیری: یافته های ما به وضوح نشان می دهد که رابطه مثبت بین مواجهه قبل و بعد از تولد با بذر کتان و پارامترهای مورفومتریک بیضه وجود دارد. با این حال، به دلیل محتوای فیتواستروژن و آنتی اکسیدان بالای این دانه ها، استفاده از این گیاهان در انسان نیاز به بررسی های دقیق تری دارد.

نویسندگان

فهیمه پورجعفری

گروه علوم تشریحی، دانشکده پزشکی افضلی پور، دانشگاه علوم پزشکی کرمان