برآورد احتیاجات پروتئینی جوجه های شترمرغ ۱۰ تا ۴۰ روزه با استفاده از مدل سازی خط شکسته

هدف از این تحقیق، برآورد احتیاجات پروتئینی جوجه های شترمرغ در سنین ۱۰ تا ۴۰ روزگی بر اساس عملکرد رشد، با استفاده از مدلسازی خط شکسته خطی و درجه دو بود. در مجموع ۶۴ قطعه جوجه ده روزه در قالب یک طرح کاملا تصادفی با چهار تیمار، چهار تکرار و چهار قطعه پرنده در هر تکرار اختصاص یافتند. تیمارهای آزمایشی شامل چهار سطح پروتئین (۱۸، ۲۰، ۲۲ و ۲۴ درصد) بودند. جیره آزمایشی بر پایه ذرت و سویا و سطح انرژی متابولیسمی ۲۶۰۰ کیلوکالری تهیه شد و جوجه ها تا سن ده روزگی با یک جیره یکنواخت تغذیه شدند و سپس جوجه های هم وزن برای ادامه مطالعه انتخاب گردیدند. نتایج نشان داد که تیمارهای آزمایشی تاثیر معنی داری بر میزان مصرف خوراک و ضریب تبدیل خوراک نداشتند. اثر تیمارهای آزمایشی بر افزایش وزن معنی دار بود، به طوری که در جوجه های تغذیه شده با سطح ۲۲ درصد پروتئین بیشترین افزایش وزن مشاهده شد. مدلسازی خط شکسته خطی و درجه دو میزان احتیاجات برای نقطه بهینه افزایش وزن بدن را به ترتیب ۲۳/۲۲ و ۵۶/۲۲ برآورد کردند.

کلیدواژه ها:

افزایش وزن ، احتیاجات ، پروتئین ، شترمرغ ، مدلسازی