اصلاح خاک های شور و سدیمی باغات پسته (مطالعه موردی- منطقه مرتاضیه استان یزد)

بهسازی یا اصلاح خاک های شور و سدیمی از دیدگاه حفاظت منابع آب وخاک، اهمیت فراوانی دارد. تجمع و فزونی نمک ها در خاک از رشد و نمو گیاه جلوگیری نموده و به طور مستقیم بر عملکرد گیاه تاثیر می نهد. پژوهش حاضر در باغات منطقه مرتاضیه استان یزد انجام گرفت. در اولین گام در جهت اصلاح خاک، ارزیابی ویژگی های خاک از جمله میزان هدایت الکتریکی (EC) و میزان سدیم (SAR) و سایر املاح با نمونه برداری انجام شد. تیمار های آزمایش شامل آب آبیاری فاقد مواد اصلاح گر، گچ پودری، اسید سولفوریک، گچ مایع در هر دو شیوه غرقاب و آبفشان (آبپاش) بود. پس از تعیین مقدار مورد نیاز از مواد اصلاح کننده، آبشویی با استفاده از آب آبیاری بدون مواد اصلاح کننده (تیمار شاهد) و آب آبیاری حاوی مواد اصلاح کننده با شیوه غرقاب و آبپاش انجام گردید. نتایج استفاده از مواد اصلاحگر نشان داد که این مواد نسبت به تیمار شاهد (فاقد مواد اصلاح گر)، موجب کاهش مقدار قابل توجه نسبت جذب سدیم خاک گردید. به طوری که در آزمایش صورت گرفته مقدار نسبت جذب سدیم از مقادیر میانگین ۰.۵(mmol/l) ۳۵ در عمق صفر تا ۳۰ سانتی متری به مقدار ۱۵، ۱۰، ۱۰ و ۰.۵(mmol/l) ۷ به ترتیب در تیمارهای شاهد، گچ پودری، گچ مایع و اسید سولفوریک در شیوه غرقاب و به نسبت جذب سدیم برابر ۵/۱۶، ۱۳، ۵/۱۱ و ۰.۵(mmol/l) ۵/۱۲ به ترتیب در تیمارهای شاهد، گچ پودری، گچ مایع و اسید سولفوریک در شیوه آبفشان (آبپاش) رسید.

کلیدواژه ها:

آبشویی ، نسبت جذب سدیم ، اصلاح خاک