اثر تنوع زیستی در حفاظت از امنیت غذایی

امنیت غذایی به عنوان یک مسئله اساسی به دسترسی مستمر و کافی همه افراد به غذا برای تامین زندگی سالم و فعال تاکید دارد. در سال های اخیر، مفهوم کشاورزی پایدار اهمیت روزافزونی یافته است. همزمان با افزایش تخریب محیط زیست، توجه بیشتری به ضرورت حفظ تنوع زیستی معطوف شده است. مدیریت صحیح و حفاظت از منابع ژنتیکی ارزشمند در کشاورزی نقشی بنیادین ایفا می کند. این منابع ژنتیکی، پایه پژوهش های علمی برای تولید محصولات زیستی محسوب می شود. در ابتدا به بررسی نقش تنوع زیستی در حمایت مستقیم از تولیدات کشاورزی، کاهش اثرات مخرب آلودگی، و ایجاد فرصت هایی برای معیشت پایدار می پردازیم. سپس دلایل متعددی ارائه خواهد شد که نشان می دهند چگونه تنوع زیستی به بهبود دسترسی به رژیم های غذایی گوناگون برای مقابله با گرسنگی پنهان کمک می کند، موجب تقویت جوامع در برابر بحران های آینده امنیت غذایی می شود، زیرساختی برای اصلاحات ژنتیکی آینده فراهم می آورد، از طریق بهره گیری از تنوع فرهنگی باعث افزایش درآمد و رژیم های غذایی غنی تر می گردد. با بهره گیری از منابع ژنتیکی گیاهان، حیوانات و میکروارگانیسم ها، کشاورزان می توانند هم بهره وری و هم کیفیت محصولات غذایی را بهبود بخشند. این رویکرد همچنین باعث ارتقای کیفیت خاک و آب شده و نیاز به استفاده از کودها و سموم شیمیایی را کاهش می دهد. افزایش تنوع زیستی در نظام های کشاورزی، انتخاب های بیشتری را در اختیار کشاورزان قرار می دهد و آنان را قادر می سازد تا به صورت موثرتری با چالش هایی مانند آفت محصولات و کاهش باروری خاک مقابله کنند.

کلیدواژه ها:

اصلاح ژنتیکی ، بحران های امنیت غذایی ، تنوع فرهنگی ، رژیم غذایی متنوع ، گرسنگی پنهان