نقش بازتاب گری روان شناختی معلم در بهبود تعاملات کلاس ونظم آموزشی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر بازتاب گری روان شناختی معلمان بر کیفیت تعاملات درون کلاسی و ارتقاء نظم آموزشی در محیط های یادگیری ایرانی است. بازتاب گری به عنوان یک فرایند درونی تامل محور، معلمان را قادر می سازد تا تجربه های آموزشی خود را تحلیل کرده، واکنش های هیجانی و شناختی خویش را در مواجهه با دانش آموزان بازشناسی کنند و در نهایت، راهبردهای ارتباطی و مدیریتی موثرتری اتخاذ نمایند.این مطالعه با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساخت یافته با معلمان دوره متوسطه در مناطق آموزشی متنوع گردآوری گردید. تحلیل داده ها بر اساس مدل سه لایه ای بازتاب گری (توصیف، تفسیر، بازسازی) صورت گرفت که امکان شناسایی الگوهای فکری، هیجانی و رفتاری معلمان را در مواجهه با چالش های کلاسی فراهم ساخت.نتایج نشان داد که معلمانی که به طور منظم به بازتاب گری روان شناختی می پردازند، تعاملات همدلانه تر، پاسخ های رفتاری سنجیده تر، و راهبردهای نظم بخشی موثرتری در کلاس درس به کار می گیرند. همچنین، این معلمان در مواجهه با تفاوت های فردی و فرهنگی دانش آموزان، رویکردی منعطف تر و عادلانه تر اتخاذ کرده اند. یافته ها بر ضرورت گنجاندن آموزش بازتاب گری در برنامه های تربیت معلم و توسعه حرفه ای تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

بازتاب گری روان شناختی ، تعاملات کلاس ، نظم آموزشی ، معلم