بررسی رابطه ی خودکارآمدی معلمان با استفاده از فناوری آموزشی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی رابطه ی بین خودکارآمدی معلمان، میزان استفاده آنان از فناوری آموزشی، و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. خودکارآمدی معلمان به عنوان باور آن ها به توانایی هایشان در اجرای موثر وظایف تدریس و مدیریت کلاس، به طور فزاینده ای به عنوان یک عامل مهم در کیفیت آموزش شناخته می شود. در دنیای امروز که فناوری به سرعت در حال تغییر است، ادغام ابزارهای دیجیتال در فرآیند یاددهی-یادگیری، اهمیت ویژه ای یافته است. این مطالعه به دنبال پاسخگویی به این پرسش اساسی است که آیا معلمانی که از خودکارآمدی بالاتری برخوردارند، بیشتر تمایل به استفاده از فناوری آموزشی دارند و آیا این استفاده، به نوبه خود، با پیشرفت تحصیلی دانش آموزانشان همبستگی دارد. با استفاده از رویکردی ترکیبی (کمی و کیفی) و جمع آوری داده ها از [مثلا: معلمان و دانش آموزان مقطع متوسطه]، نتایج این پژوهش می تواند رهنمودهای عملی برای برنامه ریزی های آموزشی، تربیت معلم، و توسعه سیاست های مرتبط با فناوری در مدارس ارائه دهد تا در نهایت به بهبود کیفیت آموزش و افزایش دستاوردهای تحصیلی دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی معلم ، فناوری تدریس ، پیشرفت تحصیلی