تاثیر هشت هفته تمرینات پیلاتس بر ناهنجاری اسکولیوز غیرساختاری و بهبود تعادل در دانشجویان دختر

سابقه و هدف: ناهنجاری اسکولیوزیس انحنای جانبی ستون فقرات همراه با چرخش مهره­ای است و بدشکلی سه بعدی ستون فقرات و مهمترین علت عدم تقارن تنه می­باشد. تغییرات وضعیتی عامل مشکلات تعادلی در مبتلایان به اسکولیوز است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرینات اصلاحی پیلاتس بر بهبود راستای استاتیک ستون فقرات و تعادل دانشجویان دختر مبتلا به اسکولیوزیس غیرساختاری بود. مواد و روش­ها : پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش و پس­آزمون روی ۲۵ دختر مبتلا به اسکولیوز غیرساختاری با میانگین سن ۶۵/۳±۴/۲۷ سال، قد ۲۰/۵± ۸۲/۱۶۱ سانتی متر و جرم ۵۹/۴±۹۳/۵۴ کیلوگرم و تقسیم به­طور تصادفی به دو گروه تمرین و کنترل انجام گرفت. برنامه تمرینات پیلاتس، متغیر مستقل و درجه اسکولیوز و امتیاز آزمون تعادل پویا متغیرهای وابسته در نظر گرفته شد. از روش فتوگرامتری برای تعیین درجه اسکولیوز و از آزمون تعادلی Y جهت تعیین میزان بهبود تعادل استفاده شد. یافته­ ها: نتایج حاصل از آزمون­t  زوجی پس از هشت هفته تمرینات پیلاتس تفاوت معنا داری را در متغیر انحنای جانبی (درجه اسکولیوز) بین گروه های پژوهش نشان داد. همچنین نتایج حاصل از آزمون عملکردی تعادل Y در دو مرحله پیش و پس آزمون دارای اختلاف معناداری بود (۰۵/۰ P≤). نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر و ماهیت تمرینات پیلاتس که بر تقسیم متقارن جرم بین دو نیمه­ بدن و تقویت ناحیه مرکزی تاکید دارد، انحنای جانبی ستون فقرات در آزمودنی­های دارای اسکولیوز غیرساختاری کاهش یافت و بهبود در تعادل مشاهده شد. بنابراین پروتکل تمرینات پیلاتس به عنوان یک روش تمرینی جهت اصلاح اسکولیوز غیرساختاری و بهبود تعادل پویا پیشنهاد می­شود.

کلیدواژه ها:

اسکولیوزیس ، تمرینات اصلاحی پیلاتس ، تعادل پویا و فتوگرامتری