آیا کفش ناپایدار فعالیت عضلات منتخب مچ پا را در شرایط متفاوت راه رفتن افزایش می دهد؟

سابقه و هدف: کفش­های معمولی حمایت قابل توجهی از پا می­کنند. به همین علت در طولانی مدت با ایجاد ضعف و عدم تعادل عضلانی، اندام تحتانی و کمر را مستعد آسیب می­کنند. احتمالا بی­ثباتی طبیعی در کفش­های ناپایدار منجر به افزایش فعالیت برخی از عضلات به منظور حفظ تعادل می­شود، لذا هدف از پژوهش حاضر مقایسه میزان فعالیت برخی از عضلات مچ پا در دو نوع کفش معمولی و ناپایدار حین راه رفتن روی شیب مثبت و بالا و پایین آمدن از پله می­باشد. مواد و روش­ها: ۱۲ نفر دانشجوی دختر دانشگاه تهران با میانگین سنی ۲۷/۲±۸۲/۲۵ سال، قد ۷۱/۵±۸۶/۱۶۲ سانتی­متر و توده بدن ۵۹/۸±۵۱/۵۳ کیلوگرم به صورت داوطلبانه در پژوهش شرکت کردند. فعالیت عضلات دوقلو داخلی، نازک­نی بلند، درشت­نی قدامی و نعلی حین راه رفتن روی شیب مثبت، بالارفتن و پایین آمدن از پله در دو نوع کفش (ناپایدار و معمولی) ثبت گردید. داده­ها با آزمون تحلیل واریانس چند متغیری در سطح معناداری ۰۵/۰P≤ تجزیه­ و ­تحلیل شدند. یافته­ ها: نتایج نشان داد اثر کفش ناپایدار بر فعالیت عضلانی معنادار نیست (راه رفتن روی شیب مثبت ۹۶/۰=P، بالا رفتن از پله ۹۶/۰=P و پایین آمدن از پله ۸۸/۰=P). نتیجه ­گیری: کفش ناپایدار نمی­تواند نسبت به کفش معمولی اثرات مفیدی روی فعالیت عضلات منتخب مچ پا حین راه رفتن روی شیب مثبت، بالا رفتن و پایین آمدن از پله داشته باشد.

کلیدواژه ها:

Electromyography ، Stair ، Unstable Shoes ، Walking