اثر یک دوره تمرین استقامتی شنا به همراه مصرف مکمل سیلیمارین در دوران بارداری بر تغییرات سطوح فاکتور رشد سلول کبدی در بافت کبد نوزادان موشهای باردار

زمینه و هدف: رشد و تکامل جنینی به تعادل پیچیده مواد مغذی، فعالیت بدنی و فاکتورهای رشدی در زمان‎های دقیق در طی بارداری بستگی دارد. در این تحقیق اثر یک دوره تمرین استقامتی شنا به همراه مصرف مکمل سیلیمارین در دوران بارداری بر تغییرات سطوح پروتئین فاکتور رشد سلول کبدی در بافت کبد نوزادان موشهای صحرایی باردار مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روشها: ۴۰ سر موش صحرایی باردار نژاد ویستار با میانگین وزنی ۲۰ ± ۲۰۰ گرم به ۵ گروه: ۱. کنترل؛ ۲. حلال؛ ۳. تمرین؛ ۴. سیلیمارین ؛ ۵. تمرین-  سیلیمارین تقسیم شدند. موش‎های گروه تمرین از روز اول بارداری تا روز زایمان در استخر ویژهای وادار به شنا شدند. سیلیمارین به صورت زیرپوستی (۱۰۰ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) ۳ بار در هفته به آزمودنی ها تزریق شد. نمونهگیری بافتی از کبد نوزادان ۲ روز پس از تولد انجام و سطوح فاکتور رشد سلول کبدی با استفاده از روش الایزا اندازهگیری شد (۰۵ / ۰ = ɑ). یافته‎ها: سطوح HGF کبد نوزادان در گروه‎های تمرین - سیلیمارین ، تمرین و سیلیمارین  نسبت به گروه کنترل به ترتیب ۵۴۷ درصد (۰۰۱/۰p =)، ۳۱۳ درصد (۰۰۱/۰p =) و ۲۱۳ درصد (۰۴۱/۰p =) افزایش یافت. همچنین وزن هنگام تولد نوزادان نیز در گروه‎های سیلیمارین (۰۱۲/۰p = ) و تمرین- سیلیمارین (۰۰۵/۰= p) افزایش معنی‎دار نشان داد. نتیجه‎گیری: تمرین استقامتی شنا با شدت زیربیشینه در ترکیب با مکمل سیلیمارین احتمالا باعث افزایش رشد و نمو کبد نوزادان میشود.

کلیدواژه ها:

Hepatocyte growth factor ، swimming training ، Silymarin ، neonate ، liver