تاثیر ناشتایی و دریافت غذا برسطوح پلاسمایی گرلین زنان دارای اضافه وزن پس از ۸ هفته تمرین هوازی

سابقه و هدف: هدف از این پژوهش بررسی تاثیر ۸ هفته تمرین هوازی بر سطوح پلاسمایی گرلین زنان دارای اضافه وزن در دو وضعیت ناشتایی و ۴ ساعت پس از دریافت غذا بود. مواد و روش­ها: در این تحقیق نیمه تجربی ۲۴ زن دارای اضافه وزن دانشگاه مازندران ( وزن ۳۵/۱۰±۴/۷۷ کیلوگرم، شاخص توده بدن[۱]۴/۰±۳/۳۰ کیلوگرم بر متر مربع، نسبت دور کمر به دور لگن ۰۴۵/۰±۸۵/۰و درصد چربی ۳۵/۳±۹/۳۳) به طور تصادفی به ۲ گروه کنترل (۱۲نفر) و تجربی (۱۲ نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی در برنامه پیاده روی به مدت ۸ هفته و ۵ جلسه در هر هفته شرکت کردند. شدت تمرین  ۶۵% ضربان قلب ذخیره به مدت ۱۶ دقیقه  در اولین هفته و در انتهای هفته هشتم با شدت ۷۰-۸۰ % ضربان قلب ذخیره به مدت ۶۰ دقیقه انجام شد. پیش و پس از ۸ هفته تمرین هوازی غلظت­ گرلین پلاسمایی، نیم رخ لیپیدی در وضعیت ناشتا و پس از ۴ ساعت دریافت غذا اندازه­گیری شد. یافته ­ها: سطوح پلاسمایی گرلین ناشتا پس از ۸ هفته تمرین هوازی در مقایسه با قبل برنامه تمرین اندکی افزایش یافت که این تغییر معنادار نبود ( ۸۶/۰(p=. در حالی که سطوح گرلین ۴ ساعت بعد از دریافت غذا پس از ۸ هفته تمرین هوازی در مقایسه با قبل از برنامه تمرینی افزایش معناداری  (۰۰۰۱ /۰ (p=داشت. وزن، نسبت دور کمر به باسن و درصد چربی آزمودنی ها در گروه تمرین کرده در مقایسه با قبل تمرین کاهش معناداری داشت (۰۰۰۱/۰  p=)،. نتیجه ­گیری: نتایج ما بیان می کند تغییرات گرلین در حالت ناشتا مستقل از تغییرات وزن می باشد.

کلیدواژه ها:

گرلین ، ناشتایی ، دریافت غذا ، تمرین هوازی