ارتباط هوش معنوی با انگیزه پیشرفت در عملکرد ورزشکاران رشته های تیمی شهر یزد

هدف از انجام این پژوهش، بررسی رابطه بین هوش معنوی و انگیزه پیشرفت ورزشکاران رشته های تیمی شهر یزد بود. جامعه ی آماری پژوهش کلیه ورزشکاران رشته های تیمی لیگ های شهر یزد به تعداد ۲۳۳۷۸ نفر بودند. که با استفاده از فرمول کوکران تعداد ۳۷۸ نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و از لحاظ هدف، کاربردی بود. ابزار اندازه گیری، پرسشنامه های هوش معنوی هیلدبرانت(۲۰۱۱) و انگیزه پیشرفت گیل و دیتر(۱۹۸۸) بود. برای تعیین پایایی پرسشنامه ها از آزمون آلفای کرونباخ استفاده شد که بترتیب ۸۶/۰، ۹۰/۰ گزارش شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی برای توصیف داده ها و آمار استنباطی( آزمون-های کولموگروف-اسمیرنف، همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان) استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که بین هوش معنوی با انگیزه پیشرفت ورزشکاران رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد، همچنین بین تمامی مولفه-های هوش معنوی با انگیزه پیشرفت ورزشکاران رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد، و مولفه های تفکر انتقادی موجودی(به مقدار ۲۶۵/۰)، تولید معنی شخصی(به مقدار ۱۳۴/۰) و آگاهی(به مقدار ۱۷۱/۰) می توانند انگیزه پیشرفت ورزشکاران را پیش بینی کنند. بنابراین پیشنهاد می گردد مربیان و سرپرستان تیم ها و ورزشکاران، از هوش معنوی به عنوان عاملی موثر در ایجاد انگیزه های موثر در موفقیت(انگیزش موفقیت و انگیزش قدرت) استفاده نمایند.

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، انگیزه پیشرفت ، تفکر انتقادی موجودی ، تولید معنی شخصی ، آگاهی