ارتباط مشارکت ادراک شده والدین با اضطراب رقابتی، لذت و تعهد ورزشی بازیکنان دختر رشته بدمینتون

مقدمه و هدف: والدین نقش مهمی در مشارکت ورزشی فرزندان دارند، سطوح مشارکت والدین می تواند اثرات مثبت یا منفی را در مشارکت ورزشی فرزندان داشته باشد. ازاین رو، هدف از این پژوهش بررسی رابطه بین مشارکت والدین با اضطراب رقابتی، لذت و تعهد ورزشی ورزشکاران دختر رشته بدمینتون بود.روش شناسی: روش پژوهش توصیفی و از نوع مطالعات همبستگی بود. نمونه برابر با جامعه آماری و شامل ۱۰۳ ورزشکار با میانگین سنی۹۶/۰ ±۱۳ سال بود که پرسشنامه های ویژگی های فردی، مشارکت والدین در ورزش (لی و مک لین، ۱۹۹۷)، اضطراب رقابتی (مارتنز، ۱۹۹۰)، لذت و تعهد ورزشی (اسکانلن و همکاران، ۱۹۹۳) را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از آزمون های ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت.نتایج: نتایج نشان داد بین خرده مقیاس های مشارکت والدین یعنی رفتار هدایتی (۲۴/۰r=، ۰۵/۰ p≤)، رفتار حمایتی (۲۵/۰r=، ۰۵/۰ p≤) و رفتار فشار والدین (۱۹/۰r=، ۰۵/۰ p≤) با اضطراب رقابتی ورزشکاران ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد، اما بین تشویق والدین و اضطراب رقابتی رابطه معناداری مشاهده نشد. هم چنین بین لذت و تعهد ورزشی همبستگی مثبت و معناداری مشاهده شد (۷۸/۰r=، ۰۱/۰ p≤) و نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که لذت ورزشی بهترین پیش بینی کننده تعهد ورزشی است.بحث و نتیجه گیری: به طورکلی، رفتارهای افراطی والدین (در دو بعد منفی و مثبت) موجب افزایش اضطراب رقابتی در بین ورزشکاران شده و از سویی دیگر ایجاد جوی لذت بخش موجب افزایش تمایل افراد به تداوم مشارکت در فعالیت بدنی می شود.

کلیدواژه ها:

اضطراب حالتی رقابتی ، اضطراب صفتی رقابتی ، بازیکنان رشته بدمینتون ، والدین ، تعهد ورزشی