تعیین روایی و پایایی آزمون رشد حرکتی درشت در کودکان ۷ تا ۱۰ ساله کم توان ذهنی شهر تهران

مقدمه و هدف: مهم­ترین دوره رشد حرکتی، کودکی است و از مهمترین مراحل رشد حرکتی، رشد موثر مهارت­های حرکتی بنیادی می­باشد. هدف تعیین روایی سازه و سه جنبه از پایایی آزمون رشد حرکتی درشت-۲ در کودکان کم­توان ذهنی آموزش­پذیر ۱۰-۷ ساله شهر تهران است. روش شناسی: روش تحقیق از نوع توصیفی همبستگی است. تعداد ۲۰۵ کودک از بین کلیه کودکان ۱۰-۷ ساله کم­توان ذهنی دبستان­های شهر تهران متناسب با سن و جنس انتخاب شدند. ابزار تحقیق، آزمون اولریخ-۲ بود. پایایی به صورت پایایی همسانی درونی، آزمون مجدد و پایایی درون نمره­گذار ارزیابی شد. ضرایب پایایی بر اساس ضریب همبستگی درون طبقه­ای و به شیوه آلفای کرونباخ محاسبه شدند. روایی سازه به صورت تحلیل عاملی تاییدی و قابلیت تمایز سنی  با محاسبه ضریب گشتاوری پیرسون ارزیابی شد. یافته ها: ضریب پایایی همسانی درونی برای نمره جابه­جایی، کنترل شی و نمره مرکب کل، به طور میانگین، به ترتیب۷۷/۰، ۸۰/۰ و ۸۳/۰ بدست آمد. پایایی همسانی درونی برای دختران در خرده­آزمون جابه­جایی ۹۳/۰ و کنترل شی ۹۶/۰ و همچنین برای نمره مرکب کل ۸۹/۰ و در پسران به ترتیب ۹۱/۰، ۸۹/۰ و ۹۰/۰ بود. دامنه ضریب پایایی بازآزمایی از ۸۰/۰ تا ۸۸/۰ و پایایی درون ­نمره­گذار ۹۵/۰ و بالاتر حاصل شد. برای ارزیابی روایی سازه همان طرح دو عاملی اولریخ-۲ فرض و مورد تائید قرار گرفت و نیز ضرایب همبستگی قابلیت تمایز سنی  از دیگر جنبه روایی سازه حمایت کرد. نتیجه گیری: در نتیجه، این مطالعه نشان داد که می­توان آزمون را جهت سنجش رشد حرکتی درشت جامعه تحقیق با اطمینان بکار گرفت.

کلیدواژه ها:

آزمون رشد حرکتی درشت ، کم توان ذهنی ، روایی ، پایایی