تاثیر یک هفته تمرین یک جلسه ای فزاینده و درمانده ساز در روز بر برخی شاخص های ایمنی دختران فعال
سال انتشار: 1389
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 96
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ASP-6-11_002
تاریخ نمایه سازی: 8 شهریور 1404
چکیده مقاله:
چکیده نوع تمرین و چکونگی اجرای آن از جمله عواملی است که بر سلامت جسمی ورزشکاران در هنگام تمرین و نیز کسب موفقیت آنان در رقابت ها تاثیر دارد. بر این اساس، هدف این پژوهش بررسی تاثیر یک هفته تمرین یک جلسه ای فزاینده و درمانده ساز در روز بر تعداد لوکوسیت ها، لنفوسیت ها و نوتروفیل ها در دختران فعال بود. بدین منظور، ۱۳ دانشجوی دختر رشته تربیت بدنی با میانگین سنی ۷۳/۱±۳۳/۲۰سال، وزن ۱۷/۶±۸۰/۵۶ کیلوگرم، قد ۱/۵±۸۳/۱۶۱ سانتیمتر، اکسیژن مصرفی بیشینه ۰۶/۵ ±۸۸/۴۰ میلی لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در دقیقه و سلامت کامل جسمی و روحی به طور داوطلب در این آزمون شرکت کردند. آزمودنی ها به طور تصادفی در ۲ گروه شامل: گروه تجربی (یک جلسه تمرین در روز به تعداد ۷نفر) و گروه کنترل (۶ نفر) قرار گرفتند. خون گیری از افراد در ۵ مرحله شامل ۲۴ ساعت قبل (جهت تعیین سطوح پایه)، بلافاصله پس از انجام برنامه تمرینی در روزهای اول، سوم و هفتم و ۲۴ ساعت بعد از اجرای آخرین جلسه تمرینی (در مدت ۲۴ ساعت هیچگونه فعالیتی نداشتند) انجام شد. برنامه تمرینی عبارت بود از۶ وهله دویدن ۳ دقیقه ای با یک دقیقه استراحت فعال بین هر تکرار با سرعت اولیه ۶ کیلومتر در ساعت روی دستگاه نوارگردان که بعد از هر استراحت یک دقیقه ای؛ ۲ کیلومتر در ساعت بر سرعت آن افزوده می شد. شیب دستگاه نیز در تمام مدت اجرای برنامه تمرینی ۱ درجه بود. استراحت فعال به صورت راه رفتن با سرعت ۳ کیلومتر در ساعت روی نوارگردان در نظر گرفته شد. شدت فعالیت ۷۵ تا ۹۵ درصد ضربان قلب بیشینه بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری تحلیل واریانس یک طرفه، آزمون تعقیبی LSD و آزمون t وابسته در سطح معنی داری ۰۵/۰ P≤ با استفاده از نرم افزارهای ۱۳ SPSS انجام شد. نتایج حاصل از این بررسی ها حاکی از این بود که تعداد لوکوسیت ها، لنفوسیت ها و نوتروفیل ها در گروه تجربی نسبت به سطح پایه و نیز در مقایسه با گروه کنترل افزایش معناداری داشته است (۰۵ /۰P≤). هرچند تمرین موجب افزایش معنی دار شاخص های مورد نظر شده بود، ولی پس از ۲۴ ساعت استراحت، شمار آنها به سطوح اولیه خود برگشت (۰۵ /۰P≤). تغییرات تعداد لوکوسیت ها و نوتروفیل ها همسو بود و تعداد نوتروفیل ها بیشتر از دو شاخص دیگر تغییر کرد. با تداوم تمرین از روز اول به روز هفتم تعداد شاخص های مورد نظر روند کاهشی داشت. به طور کلی با توجه به برگشت شمار شاخص های پژوهش حاضر به نظر می رسد یک جلسه تمرین در روز به مدت یک هفته علی رغم افزایش اولیه آن ها بر دستگاه ایمنی تاثیر مخربی ندارد.
نویسندگان
محبوبه بهاری ملردی
کارشناسی ارشد تربیت بدنی و علوم ورزشی
شادمهر میردار
دانشیار دانشگاه مازندران
ولی الله دبیدی روشن
دانشیار دانشگاه مازندران
حمید سفیری
دکتری علوم آزمایشگاهی بالینی