اثر ۱۲ جلسه تمرین پلایومتریک بر میزان شادکامی دختران فعال

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی اثر ۱۲ جلسه تمرین پلایومتریک بر میزان شادکامی دختران فعال بود. روش شناسی: جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دختر رشته تربیت بدنی دانشگاه مازندران بودند که از بین ۳۴ داوطلب برای اجرای تمرین بر اساس شرایط ورود، ۱۵ نفر (سن: ۳۳/۲±۲۱) برای گروه تجربی و ۱۵ نفر (سن: ۶۲/۲±۴/۲۱( برای گروه کنترل به طور تصادفی انتخاب شدند. دو هفته پس از دوره آشنایی و آموزش تکنیک های اجرایی، برنامه تمرینی آزمودنی ها که شامل تمرینات پیشرونده پلایومتریک بود به مدت ۴ هفته، هفته ای سه روز اجرا شد. در هر جلسه، ۱۵ دقیقه حرکات کششی و دوی نرم جهت گرم کردن اجرا گردید. سپس برنامه اصلی شامل تمرینات پلایومتریک بمدت ۶۰ دقیقه اجرا و در پایان ۵ دقیقه به سرد کردن اختصاص داده شد. اطلاعات مربوط به میزان شادکامی این افراد قبل و بعد از اتمام دوره تمرینی توسط پرسشنامه شادکامی آکسفورد (OHQ) که شامل ۲۹ سوال بود جمع آوری شد. برای تحلیل داده ها از آزمون T وابسته و مستقل با استفاده از نرم افزارSPSS  نسخه ۱۹ استفاده شد. یافته ها: نتایج آزمون T وابسته نشان داد، میزان شادکامی در دختران فعال در گروه تجربی بعد از انجام تمرینات پلایومتریک به مدت ۱۲ جلسه نسبت به قبل از اجرای تمرین، تفاوت معناداری داشت (۰۱۵/۰=  p). همچنین نتایج آزمون T مستقل نشان داد میزان شادکامی در گروه تمرینی در مقایسه با گروه کنترل افزایش معناداری داشته است (۰۰۱/۰=  p). نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده و اثر تمرینات بدنی و ورزش از نوع تمرینات پلایومتریک بر شادکامی دختران، پیشنهاد می گردد که از تمرینات پلایومتریک به عنوان راهکاری برای افزایش روحیه شاد و مفرح افراد استفاده گردد.

کلیدواژه ها:

واژه های کلیدی: تمرین پلایومتریک ، دختران فعال ، شادکامی