تاثیر ۴ هفته تمرین هوازی تداومی با شدت متوسط بر سطوح LRP۱ محلول پلاسمایی و سطوح آمیلوئیدبتای مغزی در رت های آلزایمری القا شده با تزریق Aβ۱-۴۲

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر ۴ هفته تمرین هوازی تداومی با شدت متوسط بر سطوح آمیلوئیدبتای مغزی و پلاسمایی و همچنین LRP۱ محلول پلاسمایی در رت های آلزایمری القا شده با تزریق Aβ۱-۴۲ بود. ۴۸ سر رت ۸ هفته ای به روش تصادفی ساده به ۳ گروه تقسیم شدند: گروه AD، AD + تمرین و گروه کنترل. حیوانات گروه های AD و AD + تمرین از طریق تزریق Aβ۱-۴۲ به داخل هیپوکمپ آلزایمری شدند. گروه تزریق AD + تمرین پس از ۳ روز ریکاوری، تمرین هوازی تداومی با شدت متوسط به مدت ۴ هفته را تجربه نمودند. ۴۸ ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی از رت ها خونگیری به عمل آمد و سپس تشریح شدند. از آزمون تحلیل واریانس یکراهه برای مقایسه گروه ها استفاده شده است. سطوح Aβ۱-۴۲ مغزی و پلاسمایی به طور معنی داری در گروه AD + تمرین کمتر از گروه AD بود (۰۱/۰P). سطوح LRP۱ محلول پلاسمایی به طور معنی داری در گروه AD + تمرین بیشتر از گروه AD و گروه کنترل بود (۰۰۱/۰P). مطالعه حاضر نشان داد که القای بیماری آلزایمر موجب افزایش سطوح Aβ در مغز و پلاسما می شود. همچنین، سطوح LRP۱ محلول پلاسمایی نیز افزایش جبرانی می یابد. با این حال، تمرین ورزشی تداومی با شدت متوسط می تواند با افزایش سطوح LRP۱ محلول پلاسمایی و پاکسازی محیطی سطوح Aβ، سطوح این عامل سمیت عصبی در مغز را کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

بیماری آلزایمر ، آمیلوئید بتا ، LRP۱ محلول پلاسمایی ، تمرین ورزشی