تاثیر تمرینات ویژه با محدودیت جریان خون برسطح سرمی پایه هورمون رشد، فاکتور رشد شبه انسولین-۱ و نیتریک اکساید پلاسمایی درسنگ نوردان نخبه ورزشی

سابقه و هدف: اخیرا تکنیک محدودیت جریان خون (BFR) به دلیل اثرات آنابولیکی محبوبیت بیشتری بین محققان و پزشکان، فیزیوتراپیست ها و مربیان ورزشی پیدا کرده است. نظر به اهمیت پاسخ تطبیقی هورمونها و عملکرد عروقی به تمرین BFR این مطالعه به بررسی اثر ترکیب BFR و فعالیت سنگ نوردی بر پاسخ هورمونی هورمون رشد و فاکتور رشد شبه انسولینی –I و نیتریک اکساید پلاسمایی سنگ نوردان نخبه می پردازد. مواد و روشها: در این تحقیق نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون ۲۰نفر از سنگنوردان (kg۶۹/۸ ± ۵۵/۶۱ :وزن ۰۵/۸ ± ۲۹/۱۵:درصدچربی و ۶/۲ ± ۶/۲۶:سن) به طور تصادفی به دو گروه تمرین (هر کدام ۵مرد+۵ زن) با BFR و بدون BFR  تقسیم شدند. پروتکل تمرین ۴ هفته و هر هفته ۳ جلسه تمرین سنگنوردی بود. فشار بر عروق حدود ۴۰ الی ۱۰۰میلی مترجیوه بود. خونگیری در حالت پایه قبل و بعد از دوره تمرین جهت تعیین میزان هورمون رشد و هورمون IGF-I و نیتریک اکساید انجام شد. همچنین قدرت پنجه دست برتر قبل و بعد از دوره تمرین سنجیده شد. داده ها با استفاده از آزمون t در سطح معناداری ۰۵/۰p <  ارزیابی شد. یافته­ ها: بعد از تمرین سنگنوردی سطوح هورمون رشد و نیتریک اکساید در گروه BFR افزایش معناداری (۰۵/۰p <) مشاهده شد اما میزان هورمون IGF-I افزایش غیرمعنادار یافته بود.  میزان قدرت پنجه دست در هر دو گروه افزایش معناداری (۰۵/۰p <) یافته بود. نتیجه گیری: به نظر می رسد تمرین سنگنوردی با محدودیت جریان خون باعث بهبود فرآیندهای آنابولیکی، قدرت عضلات و عملکرد عروقی می شود.

کلیدواژه ها:

سنگ نوردی ، محدودیت جریان خون ، هورمون آنابولیک ، عملکرد عروقی