اثر تمرینات تناوبی شدید برسطح سرمی پروگرانولین و شاخص مقاومت به انسولین در زنان کم تحرک دارای اضافه وزن و چاق

سابقه و هدف: پروگرانولین، آدیپوکاین نوظهور مترشحه از بافت چربی است که با بیماری­های متابولیکی همراه با چاقی نظیر مقاومت به انسولین و دیابت نوع دو ارتباط دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر تمرین تناوبی شدید بر سطح سرمی پروگرانولین، انسولین، گلوکز ناشتا و شاخص مقاومت به انسولین (HOMA-IR) در زنان جوان کم تحرک چاق و دارای اضافه وزن بود.مواد و روشها: ۲۰ زن داری اضافه وزن و چاق به طور تصادفی به دو گروه تجربی (میانگین سنی ۱۴/۴±۵/۳۲ سال و شاخص توده بدنی ۱۲/۶±۱۸/۳۳ کیلوگرم بر مترمربع) و کنترل (میانگین سنی ۳۳/۲±۴۵/۳۵ سال و شاخص توده بدنی ۶۵/۱±۵۸/۲۶کیلوگرم بر مترمربع) تقسیم شدند. آزمودنی­ها در گروه تجربی در هشت هفته تمرین تناوبی شدید (یک دقیقه تناوب دویدن با شدت ۹۰ درصد ضربان قلب بیشینه با یک دقیقه تناوب استراحت دویدن با شدت ۶۰-۵۰ درصد ضربان قلب بیشینه، ۱۰ نوبت در هر جلسه، ۲۰ دقیقه در هر جلسه، سه بار هفته) شرکت کردند. اندازه­گیری شاخص­های خونی و آنتروپومتری مورد بررسی قبل و بعد از اجرای پروتکل تمرینی انجام گرفت. تجزیه وتحلیل داده­ها به کمک آزمون تحلیل کوواریانس، تی زوجی و آزمون همبستگی پیرسون در سطح معناداری آماری ۰۵/۰>P انجام شد.یافته­ها: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد تغییرات انسولین (۰۳۹/۰=P)، وزن (۰۰۱/۰=P)، شاخص توده بدنی (۰۰۵/۰=P) و درصد چربی بدن (۰۰۱/۰=P) بین گروه تمرین و کنترل تفاوتی معنی دار داشت. نتایج آزمون تی زوجی، اجرای تمرینات تناوبی شدید سبب کاهش معنادار سطوح سرمی پروگرانولین (۰۱۳/۰=P)، وزن (۰۰۱/۰=P)، شاخص توده بدنی (۰۰۱/۰=P) و درصد چربی بدن (۰۰۱/۰=P) گردید.نتیجه گیری: تمرینات تناوبی شدید می­تواند روشی موثر در بهبود ترکیب بدنی و شرایط متابولیکی در زنان جوان چاق و دارای اضافه وزن باشد.

کلیدواژه ها:

تمرینات تناوبی شدید ، پروگرانولین ، مقاومت به انسولین ، چاقی و اضافه وزن