تاثیر یک دوره تمرین با بازخورد حسی شنیداری بر تعادل ایستا و پویای سالمندان

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر یک دوره تمرین با بازخورد حسی شنیداری بر تعادل ایستا و پویای سالمندان بود. روش ها: نمونه آماری این پژوهش شامل ۳۶ نفر مرد سالمند سالم بودند که به طور هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی به سه گروه (تجربی با بازخورد حسی شنیداری، گروه کنترل راه رفتن بدون بازخورد و گروه کنترل بدون تمرین) تقسیم شدند. برای اندازه گیری تعادل ایستا و پویا از آزمون تعادل ایستای ثابت و آزمون آستانه پایداری عملکردی در پیش و پس آزمون استفاده شد و برای ارزیابی هم انقباضی عضلانی و تاثیرات آن بر تعادل، الگوی فعالیت الکتریکی عضلات اندام تحتانی ( نعلی، ساقی قدامی، پهن داخلی، پهن خارجی و دوسررانی) از دستگاه الکترومایوگرافی استفاده شد. گروه تجربی به مدت ۶ هفته، ۳ جلسه در هفته و هر جلسه ۲۰ دقیقه تمرین راه رفتن با بازخورد حسی شنیداری انجام دادند و گروه کنترل راه رفتن بدون بازخورد نیز تمرینات راه رفتن ساده را در همین بازه زمانی بدون بازخورد دنبال کردند. تحلیل داده ها با استفاده از مدل آنالیز کوواریانس و آزمون ناپارامتریک بوت استرپ در سطح معناداری ۰۵/۰ انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد تمرین راه رفتن با بازخورد حسی شنیداری، علی رغم بهبود بر هم انقباضی عضلات و عملکرد تعادلی گروه تجربی، از نظر آماری معنادار نبود (۰۵/۰

کلیدواژه ها:

بازخورد حسی بیرونی ، تعادل ، سالمندی