پایش اثرات تمرین استقامتی جسمانی و مغزی همزمان بر شاخص های فراخستگی در افراد فعال
سال انتشار: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 105
فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ASP-16-32_009
تاریخ نمایه سازی: 8 شهریور 1404
چکیده مقاله:
سابقه و هدف: فرآیند فزاینده فراخستگی در ایجاد پیشرفت یا افت عملکرد ورزشکار، نقش بسیار مهمی دارد و توقف به موقع در این محور سبب پیشرفت عمکرد ورزشکار و رسیدن به هدف خواهد شد. هدف تحقیق حاضر پایش شاخصهای فراخستگی در گروه تمرین استقامتی جسمانی همراه با تمرین مغزی در مقایسه با تمرین استقامتی جسمانی میباشد. مواد و روشها: آزمودنی های تحقیق ۲۰ زن و مرد دانشجوی تربیتبدنی دانشگاه شهید بهشتی (سن ۴/۴ ± ۳/۲۲ سال، قد ۱۲/۶ ± ۵۶/۱۷۷سانتیمتر، شاخص تودهی بدن ۵/۴ ± ۲۲ کیلوگرم بر متر مربع) بودند. با استفاده از نتایج آزمون حداکثر اکسیژن مصرفی، آزمودنیها به دو گروه تمرین استقامتی همراه با تمرین مغزی (BET) و گروه تمرین استقامتی (ET) تقسیم شدند. تمرین استقامتی بر روی دوچرخه ثابت و تمرین مغزی همزمان با استفاده از مانیتور به مدت هشت هفته انجام شد. برای پایش تمرین از شاخصهای پرسشنامه پومز، ضربان قلب استراحتی، میزان درک تلاش و سطوح استراحتی کورتیزول بزاقی استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون آماری تحلیل واریانس بااندازهگیریهای مکرر استفاده شد. سطح معناداری آزمون P˂۰.۰۵ در نظر گرفته شد. یافته ها صرف نظر از نوع فعالیت، میزان حداکثر اکسیژن مصرفی افزایش معناداری در هر دو گروه به همراه داشت (P = ۰۰/۰). نتایج ضربان قلب استراحتی، شاخصهای پرسشنامهی پومز و سطوح استراحتی کورتیزول بزاقی تغییر معناداری که بیانگر فراخستگی غیرعملکردی باشد، نشان ندادند (p <۰.۵۱). شاخص میزان درک تلاش طی دورهی تمرین، در گروه، تمرین استقامتی جسمانی همراه با تمرین مغزی در مقایسه با گروه تمرین استقامتی جسمانی افزایش داشت (P=۰.۵). نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاضر نشان داد با وجود افزایش محرک تمرینی به گروه تمرین استقامتی جسمانی همراه با تمرین مغزی و بالاتر بودن میزان درک فشار، این گروه دچار بیشتمرینی یا فراخستگی غیرعملکردی نشدند، ک. با استناد به نتایج پیشرفت عملکرد میتوان بیان کرد آزمودنیها طی دورهی تمرین به فراخستگی عملکردی یا بیشجبرانی رسیدند و توانستند بهبود عملکرد را تجربه کنند و شاخصهای نمایندهی فراخستگی غیرعملکردی در هیچ یک بالاتر نبود.
کلیدواژه ها:
Overreaching ، Mental fatigue ، Training Monitoring ، Improve Performance ، Amount of effort perceived
نویسندگان
المیرا احمدی
Department of Biological Sciences in Sport, Faculty of Sport Sciences and Health, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran
حمید رجبی
Department of Exercise physiology, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, University of Kharazmi, Tehran, Iran
حمیدرضا برزگرپور
Department of Biological Sciences in Sport, Faculty of Sport Sciences and Health, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran
رعنا فیاض میلانی
Department of Biological Sciences in Sport, Faculty of Sport Sciences and Health, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
