تاثیر تمرین مهارت ادراکی از طریق هدایت توجه بر مهارت پیش بینی جهت ضربه ی تاس بدمینتون در ورزشکاران با سطوح مختلف مهارت

هدف و زمینه: توانایی پیش بینی دقیق نتیجه ی عملکرد حریف می تواند از طریق تمرینات ادراکی بهبود یابد. هدف اصلی مطالعه حاضر تعیین تاثیر استفاده از صدا جهت هدایت توجه بر پیش بینی ورزشکاران با سطوح مهارتی مختلف بود. روش شناسی: روش پژوهش با توجه به اهداف از نوع نیمه تجربی و به لحاظ استفاده از نتایج کاربردی بود. شرکت کنندگان پژوهش حاضر ۴۰ فرد مبتدی ، ۴۰ ورزشکار نیمه ماهر و ۲۲ ورزشکار خبره که در رده ملی، بدمینتون بازی می کردند (میانگین سن: ۶۴/۲±۲۶، راست دست، بینایی و شنوایی طبیعی)، بودند که به صورت تصادفی به دوگروه تمرین بینایی و بینایی-شنوایی تقسیم شدند. شرکت کنندگان در سه زمان پیش آزمون، یادداری فوری و یادداری تاخیری مقایسه شدند. جهت تمرین از ۲۰۰ کلیپ ویدئویی استفاده شد. گروه بینایی فقط فیلم ضربه ی تاس بدمینتون را مشاهده می کرد و به آنها به صورت کلامی گفته شد کدام نقاط را با چه ترتیبی نگاه کنند؛ در گروه بینایی- شنوایی برای جهت دهی توجه بصری به سمت نقاط، حرکات چشم شرکت کنندگان به صورت آنلاین به صوت تبدیل شد. پیش آزمون، یادداری فوری و یادداری تاخیری هر دو گروه، بدون هدایت توجه گرفته شد.یافته ها: نتایج نشان داد که الگوی رفتار خیرگی و مهارت پیش بینی افراد مبتدی پس از تمرین بینایی-شنوایی در مقایسه با گروه تمرین بینایی از پیش آزمون تا یادداری فوری و یادداری تاخیری پیشرفت داشت. همچنین الگوی رفتار خیرگی و مهارت پیش بینی بازیکنان نیمه ماهر گروه بینایی-شنوایی در یادداری فوری و تاخیری نسبت به پیش آزمون پیشرفت داشت. اما تمرین اثری بر مهارت پیش بینی و رفتار خیرگی ورزشکاران ماهر نداشت. نتیجه گیری کلی: می توان نتیجه گرفت استفاده از صوت به منظور برجسته کردن نشانه های مهم در تمرینات ادراکی، راهی برای بهبود مهارت پیش بینی در سطح مبتدی و نیمه ماهر است. می توان تمرین چندحسی را به عنوان روشی جدید و کارآمد، به منظور تسهیل در یادگیری رفتار خیرگی و مهارت پیش بینی به مربیان، ورزشکاران مبتدی و نیمه ماهر معرفی کرد.

کلیدواژه ها:

حرکات چشم ، انسداد زمانی ، بدمینتون ، یادگیری چندحسی