اثر تمرینات بینایی بر مهارت های بینایی، موج آلفا و عملکرد ضربه پات گلف

آموزش و تمرین بینایی پردازش عصبی-بینایی و همچنین برخی از عملکردهای مغز را بهبود می بخشد؛ بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرینات بینایی بر مهارت های بینایی، موج آلفا و عملکرد ضربه پات گلف بود. روش شناسی: پژوهشی نیمه-تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون انجام شد. ۳۰ دانشجوی دختر غیرورزشکار با میانگین سنی (۳/۲±۲/۲۲) سال به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و پس از داشتن شرایط ورود به تحقیق به طور تصادفی به دو گروه ۱۵ نفره (تمرینات بینایی و کنترل) تقسیم شدند. گروه تمرینات بینایی به مدت ۱۶ جلسه تمرینات جسمانی گلف را همراه با تمرینات بینایی انجام دادند. گروه کنترل نیز به مدت ۱۶ جلسه تمرینات جسمانی گلف را انجام دادند. آزمون های بینایی ( حرکات ساکادی، هماهنگی چشم-دست و بینایی پیرامونی) در پیش آزمون و پس آزمون از آزمودنی ها به عمل آمد. از دستگاه نوروفیدبک دو کاناله جهت ثبت موج آلفا در نواحی Cz و P۱ استفاده شد. عملکرد شرکت کنندگان نیز به صورت خطای شعاعی ضربات پات گلف ثبت شد. داده ها با استفاده از تحلیل کواریانس چند متغیره در سطح معناداری ( ۰۵ /۰< p) تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد تمرینات بینایی به همراه تمرین جسمانی تاثیر معناداری بر مهارت های بینایی، موج آلفا و عملکرد ضربه گلف داشت ( ۰۵ /۰< p). گروه تجربی تعداد ساکاد بیشتر، هماهنگی چشم–دست بیشتر و بینایی پیرامونی بهتری نسبت به گروه کنترل داشت. همچنین موج آلفا و خطای عملکرد در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل کاهش یافت. نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد که تمرینات بینایی می تواند مهارت های بینایی خاص را بهبود بخشد و منجر به افزایش فعالیت عصبی و عملکرد حرکتی شود.

کلیدواژه ها:

آلفا ، بینایی پیرامونی ، ساکاد ، عملکرد حرکتی ، هماهنگی چشم &ndash ، دست