بررسی طولی در تغییرات سطوح آمادگی هوازی و شادکامی دانشجویان رشته تربیت بدنی (۱۳۸۶۱۳۸۲)

چکیده هدف از تحقیق حاضر، بررسی طولی در تغییرات سطوح آمادگی هوازی و شادکامی دانشجویان رشته تربیت بدنی در طول دوره کارشناسی و مقایسه آنان با دانشجویان فنی مهندسی است. نمونه های تحقیق را در گروه اول تمامی دانشجویان پسر ترم اول رشته تربیت بدنی (۱۵نفر) دانشگاه صنعتی شاهرود و در گروه دوم ۱۵دانشجوی ترم اول رشته فنی مهندسی این دانشگاه با میانگین سنی ۱±۱۹ سال که هیچ یک از دو گروه سابقه ورزشی نداشتند، تشکیل دادند. به منظور ارزیابی آمادگی هوازی و شادکامی آزمودنی­ها از تست پله هاروارد و پرسش نامه شادکامی آکسفورد استفاده گردید. سپس در پایان دوره کارشناسی به منظور ثبت تغییرات احتمالی از همین افراد آزمون­های مذکور گرفته شد. جهت تجزیه و تحلیل داده­ها از آزمون t وابسته و مستقل استفاده گردید. حداقل سطح معنی­داری برای این مطالعه ۰۵/ ۰> p­­­ در نظر گرفته شد. نتایج تحقیق نشان داد که سطح آمادگی هوازی دانشجویان رشته تربیت بدنی پس از طی دوره کارشناسی افزایش معنی­داری داشت؛ اما در میزان شادکامی آنان علی­رغم افزایش، تغییر معنی­داری مشاهده نشد. میزان شادکامی دانشجویان رشته فنی مهندسی در پایان این دروه کاهش معنی­داری را نشان داد؛ این موضوع بیانگر این است که ماهیت رشته تربیت بدنی حداقل از افت میزان شادکامی این دانشجویان جلوگیری می­کند. همچنین در پایان دوره کارشناسی بین دانشجویان رشته تربیت بدنی و فنی مهندسی در هر دو زمینه، اختلاف معنی­داری وجود داشت، که حاکی از بهتر بودن وضعیت دانشجویان رشته تربیت بدنی بود. این امر احتمالا ناشی از فعالیت های بدنی مختلف انجام گرفته در طی دوران تحصیل در رشته تربیت بدنی است. به طور کلی این تحقیق نشان می دهد که ماهیت رشته تربیت بدنی می­تواند موجبات ارتقای سلامت جسمانی و روانی افراد را فراهم کند.

کلیدواژه ها:

واژه های کلیدی: آمادگی هوازی ، شادکامی ، دانشجویان رشته تربیت بدنی و فنی مهندسی