ارتباط بین فعالیت بدنی با تحلیل رفتگی شغلی در اعضای هیات علمی دانشگاه های آزاد اسلامی منطقه چهار کشور

چکیده هدف از انجام این تحقیق بررسی ارتباط بین فعالیت بدنی با تحلیل رفتگی شغلی در اعضای هیات علمی دانشگاه های آزاد اسلامی منطقه چهار کشور می باشد. روش تحقیق این پژوهش از نوع همبستگی- مقایسه ایی و جامعه آماری آن، کلیه اعضای هیات علمی تمام وقت دانشگاه های آزاد اسلامی منطقه چهار کشور است که تعداد آن ها، ۱۰۰۰ نفر بوده است. از میان آن ها، تعداد (۲۸۸) نفر به عنوان نمونه و به طور تصادفی از بین (۱۲) واحد دانشگاهی انتخاب شده اند. ابزار اندازه گیری این تحقیق، پرسش نامه فعالیت بدنی بک و پرسش نامه تحلیل رفتگی مسلش می باشد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از آمار توصیفی و استنباطی (t، F، ضریب همبستگی پیرسون ورگرسیون چند متغیره) استفاده گردید و نتایج زیر به دست آمد:                 میانگین نمره فعالیت بدنی اعضای هیات علمی کمتر از حد متوسط و میزان تحلیل رفتگی بیش از نیمی از آمودنی ها، بالا تر از حد استاندارد بود. نتایج نشان داد، بین نمره کل فعالیت بدنی و مولفه ورزش با تحلیل رفتگی عملکردی و بین مولفه اوقات فراغت با نمره کل تحلیل رفتگی ارتباط معنادار معکوس وجود دارد (۰۵/۰                          p). همچنین متغیر فعالیت بدنی در اوقات فراغت توان پیش بینی (۲۲) درصد از میزان تحلیل رفتگی را دارد. در مجموع نتایج تحقیق نشان داد که فعالیت بدنی و ورزش، یک شیوه مفید و موثر در کاهش تحلیل رفتگی می باشد.