بررسی و تحلیل موعظه های طنزآمیز ابوسعیدابوالخیر در اسرارالتوحید

پژوهش حاضر به شیوه ی توصیفی تحلیلی به بررسی موعظه های طنزآمیز ابوسعید ابوالخیر در اسرارالتوحید پرداخته است. یکی از روش های مهم تربیت و سازندگی انسان، روش موعظه و نصیحت است که کاربردی عام و فراگیر دارد و در قرآن کریم به آن تصریح شده است. ابوسعید ابوالخیر نیز از این روش بهره گرفته است. عارفی که در سایه ی روشن بینی و خردمندی خاص خود و نشر اخلاص و ترویج ایثار، نقشی اساسی در تربیت مردم داشته است. بهترین ابزار این عارف بزرگ برای تاثیر بیشتر موعظه و نافذ ساختن آن در روان، داستان و حکایت است. حکایاتی که گاه در جامه ای دوست داشتنی به نام طنز عرضه کرده و این گونه مخاطب را جذب خود نموده است. او طنز را در جایگاه ابزاری انتقادی و تعلیمی به کارگرفته است و با نگاه تیزبین و تحلیل گر خویش، نصایح فراوانی را در طنزهایش در سلک عبارت کشیده است. طنز عالمانه عارفانه ی او که توام با فراستی ادیبانه است، جاذبه های قابل اعتنایی در تاثیرگذاری های تعلیمی و انتقادی داشته است. آنچه از حکایت های دل نشین اسرارالتوحید برمی آید؛ ابوسعید نه تنها خود به آفرینش طنز ها و بازی های زبانی زیبایی دست زده بلکه از گفتار نمکین دیگران نیز به وجد می آمده است.

کلیدواژه ها:

طنز ، موعظه ، ابوسعیدابوالخیر ، اسرارالتوحید