چگونه توانستم ضعف بند نویسی و متن نویسی در درس نگارش دانش آموزم الف ع از پایه سوم را با کمک عزت نفس بهبود بخشم.

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 73

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

HSPC21_318

تاریخ نمایه سازی: 8 شهریور 1404

چکیده مقاله:

این پژوهش با هدف بررسی و بهبود مهارت های نگارش در دانش آموز پایه سوم ابتدایی، الف ع ، انجام شده است. در این تحقیق ابتدا مشکلات نگارشی دانش آموز مورد شناسایی قرار گرفت که شامل ضعف در جمله سازی، استفاده از زبان عامیانه، بی علاقگی به درس نگارش و عدم رعایت ارکان جمله و علائم سجاوندی بود. به منظور بررسی علل این مشکلات، از ابزارهایی نظیر مصاحبه با اولیا و همکاران، مشاهده عملکرد دانش آموز و بررسی اسناد و وضعیت تحصیلی استفاده شد. نتایج به دست آمده از جمع آوری شواهد نشان داد که عدم توجه به تدریس موثر جمله سازی در پایه های ابتدایی، بندنویسی در منزل به طور مستقل و کم توجهی به نکات دستوری از جمله دلایل ضعف مهارت های نگارشی الف ع بوده است. بر اساس این نتایج، راهکارهایی همچون طراحی فعالیت های خلاقانه برای تقویت مهارت نوشتاری، تشویق دانش آموز به نوشتن گروهی و مشارکتی، استفاده از کتابخانه و منابع مطالعاتی متناسب با سطح تحصیلی و نظارت مستمر والدین و معلمان برای بهبود انگیزه و عملکرد نگارشی پیشنهاد شد. این تحقیق به اهمیت تدریس فعال و متنوع درس نگارش در پایه های ابتدایی و نقش موثر همکاری اولیا و مربیان در ارتقاء انگیزه و مهارت های دانش آموزان تاکید می کند.اینجانب سمیه رمضانیان در پژوهش حاضر که از نوع اقدام در عمل می باشد مشکلاتی که در نگارش مطلوب بر سر راه دانش آموزم الف ع از کلاس سوم وجود داشت را موردشناسایی قرار داده و سپس با توصیف وضعیتی که دانش آموز در آن قرار داشت و گردآوری اطلاعات، مسئله را شفاف سازی کرده و با روش هایی گوناگون که با توجه به مشکلات متعدد نگارشی، صرفی و نحوی دانش آموز مورد نظر به کار گرفته شده بود تا حدود زیادی موانع و ضعف های موجود در درس نگارش دانش آموزم را برطرف و افق های جدیدی برابر چشم ایشان برای نوشتن بند و متن باز کردم و این از بازخورد رفتار دانش آموز و بررسی متن های ایشان روشن گردید و در نهایت یافته های زیر از این پژوهش حاصل گردید:۱. انجام فعالیت های گروهی باعث افزایش علاقه مندی دانش آموز به درس وایجاد رقابت سالم دربین آنها می گردد.۲. به کار بردن لوازم و ابزار آموزشی و استفاده مناسب از کتابخانه باعث عینی تر شدن مطالب و افزایش یادگیری می گردد.۳. انجام فعالیت های عملی در جریان آموزش علاوه بر تقویت رابطه عاطفی بین آموزگار ودانش آموزان، ۴. کلاس را از حالت خسته کنندگی خارج کرده، آن را هم برای معلم و هم برای دانش آموزان لذت ۵. بخش تر می نماید.

نویسندگان

سمیه رمضانیان

آموزگار پایه سوم مدرسه غیر دولتی غیر دولتی دکتر امیدی، زرین شهر، اصفهان