بررسی تاثیر ارتباط و تعامل بین معلم و دانش آموز بر ارتقاء یادگیری و کاهش میزان افت تحصیلی

تعامل و ارتباط موثر بین معلم و دانش آموز به عنوان یکی از ارکان اساسی فرایند آموزش و یادگیری، نقش حیاتی در بهبود کیفیت یادگیری و پیشگیری از افت تحصیلی ایفا می کند. این ارتباط فراتر از انتقال مفاهیم درسی است و شامل ایجاد فضایی حمایتی، تقویت انگیزه های درونی دانش آموز، و ارتقاء حس اعتماد و امنیت روانی آنان می باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر این تعاملات بر ارتقاء یادگیری و کاهش میزان افت تحصیلی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که روابط مثبت و تعامل سازنده معلم با دانش آموزان، موجب افزایش مشارکت فعال دانش آموزان در کلاس، بهبود تمرکز و توجه، و ایجاد انگیزه پایدار برای یادگیری می شود. علاوه بر این، این تعاملات به کاهش اضطراب، تنش و احساس ناامنی که از عوامل موثر در افت تحصیلی هستند، کمک شایانی می کند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که معلمانی که روابط عاطفی قوی و تعامل مستمر با دانش آموزان خود دارند، توانسته اند به طور محسوسی میزان غیبت، ترک تحصیل و کاهش انگیزه تحصیلی را کاهش دهند. این امر نشان دهنده اهمیت نقش معلم نه فقط به عنوان آموزش دهنده، بلکه به عنوان حمایت گر و همراه یادگیری در فرآیند آموزشی است. بر این اساس، توجه به تقویت مهارت های ارتباطی معلمان و ایجاد بستری مناسب برای تعامل موثر با دانش آموزان، امری ضروری برای بهبود عملکرد تحصیلی و کاهش افت تحصیلی در نظام آموزشی کشور می باشد.

کلیدواژه ها:

تعامل معلم-دانش آموز ، بهبود یادگیری ، کاهش افت تحصیلی ، روش های تدریس فعال